Ian Boddy - Jade (1987)

Ian Boddy laat op Jade een wat uniekere synth-stijl horen, die dit album nét even anders laat klinken dan bijvoorbeeld opvolgers Odyssey en Drive. Czarina herbergt bijvoorbeeld een aantal unieke traditionele spaanse invloeden, die het tot een bijzondere en unieke track maken.
Jade heeft daarentegen weer veel oosterse invloeden, en doet af en toe denken aan de muziek van het China-album van Vangelis.
Er valt een hoop te beleven op dit kleurrijke album waar ook meer typische Boddy-tracks staan zoals het prachtige Lorelei of het sterke Temple.
Sumatra heeft weer dat typische oosterse sausje, en is een spannende track waar ontiegelijk veel in gebeurd. Wellicht klinkt het wat te druk, maar origineel is het wel.
Het ingetogen Mantis sluit dit album passend af.

Jade is door al die bijzondere kenmerken, een album geworden die zeker één van de betere is uit de vroegere periode van Ian Boddy.
Een bijzonder gevarieerd, melodieus en prima synth-album.