Ian Boddy - Odyssey (1989)

Deze vroegere Boddy-release kenmerkt zich vooral door een meer ingetogen karakter (wat ook al te horen was op het vorige album Jade), en is een melodieus synth-album die majestueus van start gaat met Hyperion, een track die eigenlijk laat horen waar de rest van het album voor staat. Rustig opbouwende, maar pakkende nummers, die weliswaar bij mij nooit echt blijven hangen, maar zeker niet slecht zijn.
Het geheel klinkt mij op de één of andere manier wat te bescheiden, waardoor ik nooit echt verblufd wordt, tijdens het luisteren naar Odyssey, wat overigens niet wil zeggen dat dit een slecht album is, maar Ian Boddy kan naar mijn idee beter.
Toch zijn tracks als Hyperion, het aparte Lammergeyer en het spontanere Chameleon goed te noemen.

Niet mijn favoriet van Boddy, maar toch nog een 3,5 vanwege de algehele kwaliteit van het album, want er is voor de rest weinig mis met dit album.

Het is met name een heel erg melodieus album. Heb het vermoeden dat, omdat dit een album zou worden dat bij Surreal To Real zou verschijnen wat het label is van John Dyson en Wavestar, dat hij zich lichtelijk aan de stijl van die twee heeft aangepast zonder zich helemaal te verloochenen natuurlijk.

Ben erg blij dat ik nu dit album ook eindelijk voor een schappelijke prijs hebben weten te bemachtigen want originele exemplaren beginnen zo langzamerhand wel een beetje schaars te worden. Moet van de vroege releases volgens mij nu alleen nog Phoenix zien te scoren.

Phoenix is van de oude releases volgens mij zelfs nog wel het gemakkelijkst te krijgen, mits je de CD-versie zoekt...
In ieder geval is Phoenix nog wel gewoon te bestellen via Ian Boddy's website:

Release, Something Else Records | DiN - din.org.uk