Ian Boddy - The Deep (1994)

Zonder twijfel van de vroegere Boddy-albums is dit het beste voorbeeld van hoe goed en doordacht een EM-album in elkaar kan steken. Daarbij moet ik wel toegeven dat Ian Boddy nogal leentjebuur heeft gespeeld bij Vangelis v.w.b. het titelnummer van The Deep, wat qua stijl en thema een directe verwijzing is naar het titelnummer van Vangelis' Albedo 0.39. Ik denk eerder dat het een ode is, overigens.......
Anyway....The Deep biedt enorm veel spetterende en knetterende EM-tracks, zoals Dark Descent, Leviathan en Flow Current Flow.
Wederom zijn de invloeden van Vangelis een beetje terug te horen in In the Realm of Poseidon.
Verder zijn er duidelijk Jarre- Tangerine Dream- maar ook Peru-invloeden in terug te horen.
Maar tevens bewijst Ian Boddy ook gewoon oerdegelijke synth-muziek te maken en dit album boeit van begin tot eind met afwisselende en sterke synth-tracks waarin enorm veel te beleven valt.
The Uncertainty Principle was al goed, echter doet The Deep hier nog een schepje bovenop. Dit is pure EM-klasse en een dikke vette aanrader voor iedereen die van dit genre houdt.