Jerry Riopelle - Dangerous Stranger (1979)

Wordt er eindelijk een 2e album van mijn semi-held Riopelle op MuMe geplaatst, doe ik er 5 maanden over om het te ontdekken.

Gedurende deze periode zat hij helemaal in z'n groove, had hij een geweldige band en tourde hij "like crazy". Het is allemaal terug te horen in het gemak waarmee deze, eenvoudig klinkende maar geraffineerd inelkaar gestoken, songs op de plaat geslingerd zijn.

Riopelle doet in feite hetzelfde kunstje als Steve Miller: hij brengt feestmuziek zonder platte klisjees. Muziek met genoeg rock roots om naar te luisteren of om op te dansen al gelang de stemming, die ook altijd goed klinkt in de kroeg en bovendien spannend genoeg is om live mee te willen maken.

Man and a Woman vond ik altijd mooi, Sleepwalkin' ook vanwege zijn humoristische tekst maar de plaat als geheel maakte destijds toch niet veel indruk op me. Helemaal niet slecht, maar ook geen blijvertje.
Veel van mijn grammophone-platen heb ik, voordat ze naar de 2e hands-platenboer gingen óf op cassettebandje gezet of later op cd gekocht, maar deze heeft de eerste selectie niet overleefd. Net zo min als de live-plaat (heette die "In The Round"?). Ik kan me voorstellen dat hij live voor een swingend avondje kan zorgen, maar inderdaad valt hij in de categorie Leuk Maar Niet Onmisbaar. Zoek die bak maar eens in de betere muziekwinkel, er zit best aardige muziek in. Robert Palmer, Gerry Rafferty, Peter Frampton en natuurlijk Jerry Riopelle.

In The Round ( inderdaad ) is de enige van z'n 70s platen die op CD uitgegeven is, in een DeLuxe uitvoering kompleet met "bootleg" video opnames. Van z'n totale studio output is er een uitgebreide antiekologie: The Works. Als liefhebbert, die door de jaren heen al zijn platen verzamelde, mis ik daar dan weer nummers op dus doe ik het maar met gedigitaliseerd vinyltjes ........

Na z'n eerste 4 LPs ( die voor mij dus wel onmisbaar zijn ) was hij voor de rest van de 70s in een soort comfort zone terecht gekomen waarbij de ( in zijn ogen ) maximale hoeveelheid kommersjeel water bij de artistiek verantwoorde wijn gedaan werd. Voor mij blijft hij aan de goeje kant van de streep maar ik kan me voorstellen dat je hem onder die LMNO kategorie schaart.