Quireboys - A Bit of What You Fancy (1990)

Eind jaren '80 werd Quireboys gezien als het Britse antwoord op Guns n' Roses. Na een optreden op het befaamde Donington Rock Festival (in '90) werd het echter stil rondom de band van zanger Spike. Ik ben benieuwd wat de heren tegenwoordig doen om de kost te verdienen.

ook wel een beetje braver dan guns n roses...
i don't love here anymore is nog wel leuke ballad...

2,5*

Roses and Rings vind ik ook wel erg tof

Een betere stem dan Axl Rosen en sympathieker mensen.
Ze zijn de laatste tijd terug actief en ik zit bij elke concertpromotor die ik ken te zagen om ze naar Belgie te halen.

Deze plaat is één van de beste Glam/sleaze platen ooit, een genre dat ik pas een paar jaar echt aprecieer.

Check zeker ook Spike sole en spike & Tyla (zanger van Dogs d'Amour)

Een geweldig debuut is dit! Ze hebben dit ook nooit meer weten te overtreffen, laat staan evenaren vind ik. De band stond echt op het punt om behoorlijk door te breken en groot te worden na tournees met de Stones en op Donington. Het mocht echter niet zo zijn
Dankzij grunge was dit soort muziek ineens niet meer 'in' en werd het steeds stiller rondom de Quireboys. Dit debuut laat echter horen dat de band wel degelijk een topper was/is! Er staat geen enkel slecht nummer tussen. Hey you werd zelfs in Nederland een hitje. Nog steeds een heerlijk nummer wat dagen in je kop blijft hangen. De stem van Spike moet je liggen maar ik vind het wel passen bij dit soort typische pub rock. Andere favorieten van me zijn Man on the loose, Roses and rings, There she goes again, 7 o'clock, Sweet Mary Ann en Take me home. Wellicht dat alleen het wat puberale Sex party wat minder is. Alhoewel, dan zou het puur de tekst zijn want met de muziek is niks mis. Aanstaande zaterdag live in The Rock Temple in Kerkrade!!

Hey You zojuist voorbij horen komen op de radio, goede song van een voor mij totaal onbekende band!

Gauw dit album gaan scoren Germ! Hey you is te gek en zo staan er meer op dit album.

Qua stem in categorie van Sam Cooke, Frankie Miller en Rod Stewart, zou ik graag live nog eens aan het werk zien!

Treden nog zeer regelmatig op dus dat moet lukken lijkt me...

Eind dit jaar in Nederland en België!

Thanx voor de tip, Donder. Dat zijn fijne rockconcerten.

Engelse variant op Guns n Roses, maar dan minder. Aardig party-rockalbum en live stonden ze hun mannetje, dat dan weer wel. Grunge de schuld geven van het uitblijven van een doorbraak lijkt me hier iets te vroeg. De single Hey You werd toch regelmatig gedraaid op den radio.

Uiteindelijk zijn al deze sleazy, glamrock, of whatever you may call it, bands terug te voeren op maar 1 band: Hanoi Rocks.
Guns & Roses, Motley Crue, Ratt, L.A. Guns, etc. etc. hebben ook allemaal toegegeven giga beinvloed en geinspireerd te zijn door Hanoi Rocks. Lees bijv. de Engelse wikipagina over HR maar eens.
Sommige riffs of tekst(en)(ideeen) zijn ook gewoon schaamteloos rechtstreeks gejat van HR, zoals Paradise City van G&R.
Dit laat onverlet dat een liveoptreden van Quireboys zeker de moeite waard is.

Dit album is vermakelijk en bevlogen. In de breedte zelfs sterker dan zijn opvolger, al schaal ik dat album net zo hoog in door de parels Hate to Please, Last Time en bovenal King of New York. Voor mij het beste nummer van deze verguisde band, zou zeker niet misstaan in de top 2000.

26 Augustus 1990 Monsters of Rock Netherlands in de Galgenwaard in Utrecht, mijn geboortestad, Aerosmith, Whitesnake, Poison en ja ja ook Quireboys. Ging in eerste instantie voor Aerosmith en ook Whitesnake vond ik midden jaren 80 best te pruimen, beide goede gigs, maar ik kwam thuis met een shirt van Poison en een enthousiasme voor The Quireboys waardoor ik de single Hey you grijs heb gedraaid. Andere tijden zullen we maar zeggen.

Geweldig toch! Ik had ooit een vhs band met alle optredens van die dag. Gefilmd door een bezoeker die op een zij tribune zat. Ik vond de shows van Aerosmith en in iets mindere mate die van Whitesnake erg vermakelijk. Maar Poison (wat een enthousiasme!) en Quireboys stalen wat mij betreft ook de show. Dit eerste album van Quireboys is en blijft een heerlijke plaat! No nonsense (pub) rock met veel Stones en Faces (Stewart) invloeden. Mij mag je er wakker voor maken. Nog steeds!

Deze plaat en zijn opvolger komen elk jaar wel een paar keer voorbij, inderdaad heeft het iets van onweerstaanbaar lekkers!

Geweldig debuut album van deze Engelse band. Pakkende sleazy rock 'roll met duidelijke invloeden van bands als The Stones en The Faces. De single 'Hey You' werd zelfs een klein hitje in Nederland. De plaat staat echter vol met pakkende uptempo songs die zich gelijk in je kop nestelen en waar het spelplezier vanaf spat. Ook de ballad 'I Don't Love You Anymore' en het spannende 'Whippin' Boy' mogen er zijn. Al met al een prachtplaat die iedere liefhebber van sleazy en melodieuze rock eens moet gaan beluisteren.

Heerlijk debuut idd dit album, lekkere swingende sleazy rock 'n roll. Zoals sdendas hier boven al aangaf invloeden van The Stones, the face, aerosmith. Zag ze eens live geloof op monsters of rock in Utrecht 1990. Samen met poison, aerosmith, whitesnake en quireboys! Mooie line up. Had toen de single' hey you' al in bezit. Nu vandaag jaja naar 32 jaar!!!! De lp (2e hands) gekocht. En vandaag zijn eerste draaironde op mij platenspeler gemaakt..... Heerlijk even terug in de tijd stukje nostalgie. Blijft een fijne plaat. Nu blij hem ook op vinyl te hebben.