Joe Cocker - Joe Cocker! (1969)

Joe Cocker die nog niet verzoop onder Greatest Hits versie tienduizend of zo, en die ook nog niet aalglad en FM-achtig klonk, maar nog lekker edgy, met weerhaakjes... heerlijk deze!

Dàt hij de beste coverartiest is bewijst hij hier al meteen :

Bird On A Wire (Leonard Cohen), She Came In Through The Bathroom Window (Lennon-Mc Cartney), Something (George Harrison), Delta Lady (Leon Russell) en het gewèldige Darling Be Home Soon van JOhn Sebastian (Lovin' Spoonful) zijn meesterlijke vertolkingen die het origineel vaak naar de kroon steken...

Van déze Cocker hou ik, van deze van pakweg de laatste 15 jààr absoluut niet meer, bweurk.

Maar hier klinkt ie zoals ie moet klinken ; ruig, hoekig en doorleefd!

4 sterren

****

Ik begrijp dat 'Let it be' een bonustrack is, maar hoe komt die op een album uit 1969? Die Cocker had betere banden met The Beatles dan ik had vermoed.

Ik citeer mijn voorganger: "Een Joe Cocker die klinkt ie zoals ie moet klinken ; ruig, hoekig en doorleefd!" Met deze Joe Cocker liep ik weg. Het werd mijn idool in eenzame pubertijden. Oh, wat mis ik deze Joe, die zich later nog zo zelden zo liet horen! Wat is er gebeurd? Moest hij met z'n tijd mee gaan? Commerciëler klinken? Het ligt niet aan z'n stem. Live klinkt hij nog steeds fantastisch, maar zijn albums! Wat vallen die vaak tegen! Hij koos later voor wat "vrolijker" repertoire. In ieder geval na de donkere jaren 70. Ik koop als "die-hard"fan nog steeds zijn albums, dat wel. Soms klinkt hij nog puur en echt. Waarom gaat hij niet met een goede producer/songwriter in zee die recht doet aan zijn talent. Dat is toch pure soul en rhytm & blues. Met Johnny Cash, ook uniek, zijn later toch ook mooie dingen gedaan. Dat hij het kan bewijst hij in covers als "Little Wing" en "When a man loves a woman". Ik dacht laatst: Nu Solomon Burke ons ontvallen is, die met "De Dijk"in zee ging, kan Joe best een waardige opvolger zijn. Songs van De Dijk door Joe Cocker! Stel je eens voor! Dat zou geweldig zijn!

Net als de opvolger van deze 4.5 ster meer dan waard.
Joe nog lekker puur en rauw.

Luister deze maar een keer.

The Beatles gaven wel vaker songs weg aan anderen. Cocker had al succes gehad met hun songs ...

Een dijk van een stem maar helaas zijn de instrumentale delen niet echt geweldig maar dat komt waarschijnlijk door de originele nummers waar hij een cover van doet.

Voor mij zijn deze nummers het beste.

Bird On A Wire
Hitchcock Railway
Something
Hello, Little Friend
The New Age Of Lily bonus
Something's Comming On bonus

Voor de rest is de plaat vrij tam en duidelijk te merken dat het een poppy kant heeft en dat is een gemiste kans. Ook heeft de plaat wat country invloeden en pop rock gitaar werk waarvan ik vind dat die niet echt passen bij zijn stem.

Leuk album, maar er had wat meer ingezeten volgens mij. Een nummer als Darlin' Be Home Soon lijkt mij op het lijf van Joe Cocker geschreven, maar valt mij wat tegen. ik mis de emotie die Cocker wel degelijk in zijn stem kan hebben. Dat idee heb ik in wel meer nummers. Dat hij het wel kan laat hij horen in Let It Be.
Desondanks is het dus een aardig album. Op MuMe een van de beter gewaardeerde albums van JC.
3,5* voor deze #52 in de 100 Greatest Albums of 1969 en 161 in de Best Ever Album chart 1969.

Er staan op dit album leuke tunes maar geen echte uitschieters, het album voelt trouwens als een verlengstuk van zijn debuutalbum, Joe gaat pas level up met Something to Say. Ik wil trouwens niet al te negatief zijn, dit album is er zeker eentje om van te genieten, alhoewel ik zijn debuutalbum beter vind.