Vallendusk - Black Clouds Gathering (2013)

De grunter weet me (nog) niet zo te pakken, maar instrumentaal zit dit album prima in elkaar. De productie is best goed voor zo'n onbekende eend in de bijt en vooral het gitaarwerk klinkt lekker melancholisch. Het doet me denken aan Agalloch en mijn vermoeden is dat deze Indonesiërs dan ook werden geïnspireerd door Agalloch en soortgelijke bands.
De haast galmende productie speelt ook mee in de sfeer die ze neer proberen te zetten.
Vallendusk biedt met dit debuut eigenlijk niets nieuws, want er wordt tegenwoordig behoorlijk veel gemaakt binnen dit genre. De uitvoering mag er alleen best zijn.
Favoriet is To Wander and Beyond, wat een heerlijk nummer!