The Meters - New Directions (1977)

Lekker album met vooral een erg sterk begin. De Bob Marley cover van Stop That Train is ook wel okay. Eigenlijk zijn alle nummers wel genietbaar. Be My Lady is samen met No More Okey Doke mijn favoriet.

altijd geod the meters

live nog beter

YouTube - The Meters - Cissy Strut

minpuntje, mag meer zang bij

Nieuwe richtingen... die bleken van korte duur te zijn. Na acht jaar en in totaal acht albums, werd dit de laatste release van The Meters. Hoewel New Directions nooit de boeken in zal gaan als het beste werk van The Meters, is het een waardige afsluiter. Sowieso waardiger dan voorganger Trick Bag, dat zeker, want die liet zich zwaar beïnvloeden door de disco. Een genre dat helemaal niet representatief is voor deze toffe, fantastische groep. Op dit album is de instrumentatie op momenten gelukkig weer een stuk ruiger en rauwer, of in Meters-termen: funkier. Hoewel de nummers afzonderlijk niet heel interessant zijn, maakt vooral het vakmanschap veel goed (want dat miste ik behoorlijk bij hun vorige album). Stop That Train vind ik overigens wel een bijzonder geslaagde opname; hun handelsmerk (de funk) is goed vertegenwoordigd en tegelijkertijd wordt ook de reggae – het oorspronkelijke genre van het nummer – niet verloochend. Voor de overige nummers geldt: hoe dieper de groove... hoe beter. Funkify Your Life en vooral No More Okey Doke behoren om die reden tot de betere vondsten. Minder overtuigend zijn de meer mainstream gerichte, ietwat simplistische nummers als We Got the Kind of Love en Give It What You Can. Over de gehele linie een prima album, slechte albums hebben The Meters ook niet gemaakt, maar de échte leuke nummers heb ik zelf hier niet kunnen vinden (met uitzondering van No More Okey Doke), daar had het vorige album dan wel weer vier van, ondanks de opmerkelijke switch naar disco.

Dit moet toch wel ergens gedateerd geklonken hebben anno 1977. Voor The Meters leek disco niet te bestaan (ware het niet voor Trick Bag blijkbaar) en houden ze vast aan hun traditionele funkprincipes. Ironisch genoeg klinkt menig discoplaat uit '77 nu zelf hopeloos gedateerd terwijl New Directions er eigenlijk nog behoorlijk fris bijloopt! Uiteraard is het elektronisch materiaal hier ook komen binnensijpelen, maar de groove en opbouw komen nog zeer natuurlijk tot stand. Wedijveren met hun beste werk kunnen deze nummers echter niet, al het blijft steeds genieten! Daaraan herken je een topband: zelfs met minder werk weten ze te boeien en nummers met een zeker cachet af te leveren.