Riverdogs - Riverdogs (1990)

Kreeg nog een edison ook, deze plaat

Wat een geweldige zanger!! heb ze vaak live gezien. Helaas was Vivian Campbell al vertrokken.

Een van mijn favoriete cd"s uit mijn collectie ze schijnen weer bij elkaar te zijn (incl Vivian Campbell) en werken aan een nieuwe cd
5 sterren

Das mooi om te horen. Ze hebben een aantal jaren terug ook al een reunion gehad. Heb een dvd met studio opnames en interviews daarvan. Heb eigelijk alles van deze band. Ook de solo albums van Rob Lamothe en project hum. Als er weer nieuw werk aan komt , hou ik me zeer zeker aanbevolen.

Ja zeker weten heb ook diverse solo albums en projecten waaraan hij meedoet
Heb hem ook live gezien met Riverdogs . helaas niet in de samenstelling van het debuut

Op zoek naar nieuwe muziek dit tegengekomen en het beviel me toen prima. Als ik het nu terugluister ( om nu een cijfer te geven ) doet het me toch een stuk minder. Maar al met al een solide plaat met als uitschieters voor mij Spooky, America.

Te gekke plaat , nog steeds een van mijn favorieten !

Big House , Toy Soldier , Water from the moon , Spooky , super gaaf allemaal .

Over een paar weken komt het nieuwe album uit , nou ja , album . 8 tracks waarvan een live uitvoering en waarvan twee nummers al eerder zijn uitgebracht als ik me niet vergis , maar toch weer wel met Vivian Campbell .
Een dikke 4 sterren.

Wereld album met een weergaloze Vivian Campbell op gitaar!!

Onlangs op vinyl gekocht voor €2,- Kende de naam en had ook weleens wat beluisterd. Nooit echt tot me door laten dringen. Nu dus op de draaitafel. Geweldige plaat! Campbell speelt en klinkt zoals ie tot op dat moment nog niet eerder gedaan had. Heel andere sound en spel in vergelijking met bijvoorbeeld zijn Dio tijd. Dit past hem beter krijg ik het idee. En dan die zanger...geweldige strot zeg! Het album klinkt ook nog eens als de spreekwoordelijke klok middels een prima productie. Vette meevaller dus!

Erg sterke bluesrock plaat. Bekende gitarist natuurlijk, hij speelt heerlijk. De zang doet me bij tijd en wijlen denken aan Chris Cornell.

Qua klasse voor mij een absolute klassieker! Eerste concert in Amsterdam moeten missen, later nog wel op de Aardschokdag gezien, waren ze volgens mij zo stoned als een kanarie in een koolmijn. Nog wel de zanger een paar keer gezien in Amsterdam solo, hij heeft nog met een (lokale!?) andere band samen opgetrokken ook toen. Was nog een andere zanger bij, ook op piano, die ook een niet onverdienstelijke stem had. Vraag me af hoe die band ook alweer heette. Die zong toen meer in de hogere emotionele regionen, licht alternatief.
Maar wat een plaat is dit zeg, nog steeds. Afsluiter deed me toen en nu nog steeds het minst, maar het begin van de elpee alleen al. Daarna "Toy Soldier", gevolgd door wederom een hoogtepunt geheten "Big House". Daarna een soort van beuker "Holy War". Soort van omdat het geen Metal is, maar pure onversneden klasse Hard Rock, beuker wel ook omdat het qua tekst gewoon raak is. Met "Baby Blue" spelen ze in op de emotie, titel alleen al, prachtig! "I Believe" is wederom zo'n klasse parel waarbij Lamothe Dio trekjes vertoont qua kracht en intonatie.
"Water From the Moon" heeft voor mij een beetje een Springsteen sfeertje. Als laatste wil ik "Spooky" nog even aanhalen, na zoveel klasse al te hebben gehoord, krijg je deze nog je oren, goeie genade. Niet alleen muzikaal, maar ook de tekst heeft zijn impact. Dit zal altijd een favoriet zijn, de nodige emotie ook opgeroepen door de tekst en geweldige stem.
Deze plaat is een onbekende parel in muziek in zijn algemeenheid. Hard Rock, vroege Whitesnake, Mellencamp, Springsteen en alles op zo'n hoog niveau. Echt, een ware parel...

Dit album is door de band nooit meer overtroffen!

Sterkste album van deze band wat mij betreft. Aantal keren gezien oa op de Aardschokdag , in de Melkweg en de Jungle te Leerdam. Zanger Rob Lamothe heeft ook het nodige solo gedaan , wat zeker niet onverdienstelijk was, echter het niveau van dit debuut werd nimmer meer gehaald.

Begin jaren negentig kwamen er veel nieuwe bands met een melodische hardrock (debuut)album uit. De meeste zijn nogal snel van het podium verdwenen vanwege de omslag van het muzieklandschap niet veel later. De eyeliners en spandex waren al wel verdwenen maar het lange pluizige haar nog niet. Deze Riverdogs past precies in dat rijtje. De voorwaardes: Topgitarist en dito zanger. Deze zonder toetsen hard rock is meer van het midtempo werk en wordt bij elkaar gehouden door de solocapriolen van Vivian Campbell want niet een song steekt er echt bovenuit. Alles is prima, een beetje braaf misschien, geen uptempo rocker helaas, maar is zeker een aanrader voor de liefhebber van gitaar georiënteerde Amerikaanse hard rock.

Wauw... ik vind het zelf meer singer/songwriter Hard Rock met toegevoegde (en er toe doende) solo's met nummers die bijna allemaal uitschieters zijn. Maar ja, een ieder beleeft de muziek op een eigen manier.

Gisteren een instore optreden van zanger Rob Lamothe bij No Dust Records in Wezep bijgewoond. Was vermakelijk. Lamothe vertelde leuke anekdotes en er kwamen gelukkig een aantal nummers van dit prima album voorbij (Baby blue en Toy soldier). Naar aanleiding van de instore dit album nu maar weer eens op de draaitafel gelegd. Was een beetje vergeten hoe goed dit is eerlijk gezegd. Vivian Campbell speelt hier op een manier die we tot dan toe nog niet echt van hem hadden gehoord. Veel subtieler lijkt het. Kan er even geen andere term voor vinden. Als je dit vergelijkt met het Shadow King album dat een jaar later uit zou komen dan is dit toch wel zeker een klasse beter.