Elvis Presley - Girls! Girls! Girls! (1962)

" Return to sender " is een aangename meezinger en de titelsong " Girls! Girls! Girls! " rockt nog een beetje maar voor de rest is het eigenlijk allemaal bladvulsel om de film volgezongen te krijgen natuurlijk.

Matige songs en redelijk inspiratieloos uitgevoerd. Hier en daar is het nog best te verteren, maar als plaat toch echt ondermaats. De hit Return To Sender doet het dan weer wel goed, blijft een leuke Elvis-hit.

heb zelf een uitgebreide versie waar mama (favourite van mijn 4-jarige dochter), plantation rock en dainty little moonbeams op staan. de sax solo van boots randolph op het titelnummer is als vanouds en het hoogtepunt van de plaat.

Matige film, matig album. De uitgebreide band is goed en Elvis is zeer goed bij stem, maar toch vonkt het maar zelden. Helaas.

Van dit soort Elvis lp's word ik altijd weer een beetje triest.

Ik heb sinds kort de fraaie Album Collection van Elvis Presley met echt al zijn albums op 57 CD's met nog 3 extra CD's. Ik aarzelde gezien de slechte verhalen over heel wat soundtracks en de lage score hier of ik wel wilde gaan luisteren naar Girls! Girls! Girls! Ook niet echt een sublieme titel voor een plaat. Gelukkig heb ik het wel gedaan. Want zo slecht is dit nou ook weer niet, zeker als je bedenkt dat dit muziek is voor een comedy uit 1962. De film staat trouwens op 5,7* op IMDb.

Er staan een paar wel erg softe filmsongs tussen, maar die staan mooi achter elkaar: We'll Be Together en A Boy Like Me, a Girl Like You & Earth Boy. Aan de andere kant zijn de eerste vier nummers zeker het beluisteren waard: titelsong Girls! Girls! Girls! I Don't Wanna Be Tied, Where Do You Come From en I Don't Want To zijn hele aardige Elvis songs. Return To Sender wat verderop is zelfs een sterke Elvis klassieker. Because of Love daarna en slotsong We're Coming in Loaded klinken ook niet verkeerd. Gemiddeld toch nog een best aardige soundtrack dus, met een paar hele aardige tot prima songs. De LP haalde trouwens de 3e plaats in de Pop chart en een gouden status.

Goede aanschaf west. Die box is gewoon een musthave. Heel netjes afgewerkt, uitgebreid boek als overzicht van alle albums erbij en de cd's in mooie replica's van de originele hoezen. Alle nummers zijn aanwezig (soms als bonustrack) en geen enkel dubbel (tenzij in live uitvoering).

Een tip; als je een nummer zoekt maar niet weet op welk album het staat is het handig de Discogs pagina erbij te nemen. Druk op F3, typ de titel in op de zoekbalk die verschijnt en klaar is kees.

Bedankt Kronos: dat is handig!

Begrijp ik het goed dat jij deze box ook hebt?

Twee jaar inmiddels. Staat hier te pronken op de kast en het deksel gaat er nog regelmatig af om er een cd'tje uit te pikken. Ik vind de box echt prachtig samengesteld. Normaal wil ik geen bonustracks op een album maar hier zijn ze echt een meerwaarde. Zoals Suspicious Minds, Don't Cry Daddy, Kentucky Rain en Mama Liked The Roses op From Elvis in Memphis. En op de tweede From the Vaults cd staat zelfs de 'laughing version' van Are You Lonesome Tonight.

Dat dit niet een van de betere albums van Elvis Presley is blijkt wel uit de bescheiden positie in de 100 Greatest Albums of 1962. Dit album moet het doen met plaats 44, terwijl de Elvis albums over het algemeen goed zijn voor een top 10 positie.
En inderdaad is er weinig te beleven op Reurn To Sender na,
2,5*

Net zoals enkele users hierboven heb ik mij recentelijk de volledige RCA album collectie aangeschaft. Smullen is dit. Wat de vaak verguisde soundtracks betreft. Het hangt er maar vanaf hoe je die als luisteraar benadert. Als je vertrekt vanuit het idee dat Elvis de king of rock'n roll is, kom je er inderdaad bekaaid vanaf en zijn er redenen te over om je te ergeren.

Beter valt dit te benaderen als wat het uiteindelijk is: de omlijsting van zoetsappige filmpjes die weinig of niets vandoen hebben met de spirit van rock'n roll. Dit soort muziek is echte easy listening. Staat volledig los van wat gaande was in de mainstream sixties popcultuur. Elvis - of moeten we zeggen Colonel Parker - kon zich dat permitteren tot het punt dat het succes bij het grote publiek drastisch begon te tanen.

Elvis was in de sixties the King of Lounge wat mij betreft (tot aan zijn comeback special dan toch). Het is hier genieten van zijn geweldige stem in combinatie met een variëteit aan liedjes, smaakvol gearrangeerd en altijd ingespeeld door topmuzikanten. Vervelend wordt het daarom nooit. Ideale muziek tijdens de vakantie, of om in je hoofd op vakantie mee te gaan.

Ik ben deze de laatste jaren meer gaan waarderen. Bobbejaantje weet het hierboven goed te vertellen.

Ook ik onderschrijf wat Bobbejaantje in 2022 schreef. Op dit moment speel ik mijn Elvis verzameling achter elkaar af. In tegenstelling tot veel andere artiesten verveelt zijn stem mij geen moment. Bij return to sender kwamen herinneringen aan het programma Arbeidsvitaminen naar boven. Werd het daar vaak afgespeeld? Het is tenminste het enige lied wat ik van Girls, girls, girls mee kan zingen. Heb deze cd weinig afgespeeld in tegenstelling tot de Elvis toppers, zoals Elvis is back en Pot luck. Toch de moeite waard om dit vaker te doen.