Elvis Presley - Girl Happy (1965)

ik heb nu genoeg gepost over Elvis zijn filmmuziek
lees titels 3, 4, 5, 7, 8, 9....zucht

wederom een mooie bonus (You'll be gone, een van de weinige nummers van zijn eigen hand, samen met Red West en vriend Charlie Hodge)

SLAP HAPPY!!

Erg happy word ik niet van dit album. Vocaal en productioneel is er niets aan de hand maar de songs zijn mij te eentonig. De titelsong, de hit "Do the Clam", "Puppet on a String" en de bonustrack "You'll Be Gone" kunnen er nog mee door.

Zoals bij alle filmmuziek van Elvis ook hier weer veel eenheidsworst. " Do the clam " is voor mij het beste nummer en dat zegt genoeg natuurlijk.

Deze is wel héél beroerd. Als ik de bonustrack You'll Be Gone mee zou tellen, zou hij een halve (of misschien zelfs een hele) punt hoger scoren, het is een geweldig nummer. Met de rest echter, kan ik helemaal niets...

meanest girl.. en i've got to.. zijn toch aardige rockers. maar er hadden wel wat meer bonustracks op gekunnen als je kijkt naar de tijdsduur

Ik zelf heb gelukkig nauwelijks problemen met deze soundtrack. Het meeste bestaat uit leuke uptempo nummers en ballads. En als Elvis ze zingt luister ik er naar.

Ik heb ook niet zoveel problemen met deze, met hier en daar goeie nummers en het titelnummer vind ik zelfs erg goed. Er zijn mindere (soundtrack)platen van Elvis te vinden naar mijn mening, al spreekt het gemiddelde mij tegen...

Op zich vind ik dit een leuke soundtrack. Zelfs al heeft Elvis het misschien tegen zijn zin gezongen, dan nog maakt hij er iets van. Gecomponeerd door pro's die pasten in het plaatje van de Colonel z'n publishing strategie. Maar dan nog zijn het professioneel gecomponeerde liedjes, weliswaar met lyrics die buiten de film nogal 'out-of-context' kunnen overkomen. Maar dat is nu ook eigen aan musical in het algemeen. Dus daarop wil ik Elvis zeker niet afrekenen. Het is ook altijd ingespeeld door top(sessie)muzikanten.

Wat ik echter wel redelijk onvergeeflijk vind, is de schijnbaar slordige productie. En dan met name de kwaliteit van de mixing. Sommige nummers vallen mee, zijn gemixt op niveau van de reguliere studio albums, maar anders nummers hebben een in mijn oren catastrofale mix. Bvb. in I've Got to Find my Baby klinkt de backing band ergens ver weg terwijl Elvis zich in een andere kamer lijkt te bevinden. Nochtans klinkt de instrumentale track op zich zeer goed, maar het matcht niet in de mix met de vocals. Ik had gehoopt dat dit zou rechtgezet worden in de RCA remasters (de box van 2016) maar dat is niet het geval. Ze houden vast aan de originele slechte mixen. Historisch is dat waarschijnlijk allemaal wel te verantwoorden maar de luisteraars doen ze er volgens mij niet echt een plezier mee. Die soundtracks zijn ook zo'n korte albums dat ze m.i. er beter hadden aan gedaan om goeie remixen als bonus toe te voegen. Mogelijk bestaan die goeie remixen al elders op FTD uitgaven maar ik heb nu ook geen zin om er nog een keer opnieuw geld aan te gooien. Jammer dit.

Girl Happy heb ik zowel op cd als op vinyl. De vinyl versie heeft het voordeel dat ik het eerste (titel)nummer aan halve snelheid kan afspelen. Men heeft dit nummer namelijk kunstmatig versneld om Elvis z'n stem in dit nummer een jeugdiger uitstraling te geven volgens wat ik gelezen heb. Ja ze deinsden precies nergens voor terug in die tijd. En inderdaad, aan halve snelheid klinkt dit beter.

Enfin er valt dus wel wat aan te merken op dit album maar dan eerder productioneel dan de essentie van de liedjes en vertolkingen wat mij betreft.

Sandie Shaw was ook verrukt van dit soundtrack album. Met haar versie van Puppet on a String won ze in 1967 het Eurovisie Songfestival. Die van Elvis is uiteraard net iets beter, maar hij mocht van Kolonel Parker niet meedoen aan het songfestival. Er zijn niet veel mensen die dit weten.

Ja dat zal wel niemand weten nlkink ... gaat om 2 verschillende nummers ... op Eurosongfestival enkele originele songs ... Elvis op Eurosong? ... nice try.

Het staat me bij dat ik het nummer Girl Happy op originele snelheid ergens op een verzamel CD heb, maar ik weet niet meteen op welke. Volgens mij klinkt die inderdaad beter als de versnelde versie.

Het prijsnummer is You'll be gone, mede door Elvis himselfis geschreven. Totale zinloosheid om dat nummer op deze 'je kunt hem maar beter snel vergeten' soundtrack te plaatsen. Morrissey, die Morrissey inderdaad, heeft You'll be gone nog niet zo langgeleden gebruikt als openingsnummer van zijn concerten. Terecht. Het nummer is een vergeten parel, wat mij betreft. Aangaande muzikaliteit contrasteert dat nummer nogal met de wegwerpliedjes van deze plaat. Zoals helaas te vaak het geval op soundtrackalbums.

Ja, maar Elvis zing ze.

Met een hoorbare, want nauwelijks verborgen, desinteresse. Zelfs zonder de achtergrondinformatie rondom de opnames van deze plaat kan geen luisteraar dat toch ontgaan.

Natuurlijk klinkt hij niet even bezield als bijvoorbeeld op zijn gospel albums. Maar Elvis was een professional en deed zijn werk hier prima.

Blij dat ik dit album tóch maar even beluisterd heb; het viel me namelijk erg mee. Natuurlijk, veel liedjes op deze soundtrack zijn niet van hoog niveau, maar Elvis zingt ze prima. Het titelnummer, alsmede Puppet On A String en het bonusnummer You'll Be Gone zijn mijn favorieten.

De versie van Morrisey van You'll Be Gone is inderdaad erg mooi. En het blijft derhalve jammer dat Elvis niet verder is gegaan met het schrijven van liedjes. De man was niet dom en zal zeker wel interessante teksten hebben kunnen afleveren dunkt me.