Sadus - Illusions (1988)

Voor wie Reign in blood niet snel genoeg is. Jammer van de krakkemikkige productie, maar een krankzinnige thrashplaat.

Eind vorige maand is deze plaat opnieuw uitgebracht en geremastered in beperkte oplage door Metal Mind Records (die ook de beide Toxik platen opnieuw hebben uitgebracht)
Klinkt nog steeds als een Kreator (zo rond "Pleasure To Kill") op 78 toeren.
De zang kan voor sommige wat op de zenuwen gaan werken, maar nog steeds leuk om na de 2e gitaarsolo in track 6 die "blastbeat" te horen.

Wat een lekkere herrie plaat is dit als ik dit draai wordt me moeder spontaan chagreinig


Alleen Reign in blood is veel beter dan dit album.

Ik durf het me bijna niet voorstellen.

* Edit: Te Laat... (Youtube.com)

Zonet wat van dit door de woonkamer gestuurd. Het lijkt inderdaad op een versnelde REIGN IN BLOOD. Ook de vocals lijken enorm veel op Tom Araya.

Als deze zanger op Tom Araya lijkt dan lijkt Madonna op Chuck Schuldiner van Death.


Daar heb je gelijk in, de drums is veel sneller dan wat je bij Reign in blood te horen krijgt.

Het ene nummer die ik zopas hoorde toch op bepaalde tijdstippen. Gelijkenissen met Tom Araya op bijvoorbeeld Necrophobic.

Sadus Attack, Fight or Die en Certain Death die lijken op alles behalve Araya.

Deze Sadus schijf is in 1989 in eigen beheer uitgebracht onder de titel "Illusions" en heeft me toen absoluut omver geblazen. ik geloof dat ik sindsdien niet meer zo onder de indruk van een thrash plaat geweest ben. Juist de rauwe produktie geeft deze cd het ietsje extra.

Heb jij nog nooit Swallowed in Black onder de loep genomen?
Dat is echt een album die je omver blaast.

Lekkere snelle Thrashplaat, maar echt lekker hangen, op complete wijze zeg maar, blijft ie niet! Sadus heeft een paar geweldige Thrashnummers in de aanbieding, bijv. "Undead" met geweldig opwindende riffs, mooie opbouw etc. en "Sadus Attack" (lekker explosief!), en inderdaad de zang gaat soms elders wel eens richting Tom Araya van ons aller heilige oude Slayer. Maar niet alles qua songmateriaal vind ik even sterk. Sadus is een hele aardige band met een aardig rauw debuut, en toentertijd behoorlijk snel en extreem en ik denk zelfs dat het een inspiratiebron geweest is voor sommige true Black Metal uit Noorwegen en Zweden in de jaren 90, luister maar eens naar bijv. het Zweedse Marduk. Sadus is wat mij betreft dus leuk met op z'n tijd een echt goed en vooral opwindend nummer met bovendien een goede bassist, maar ik hoor toch veel liever oude Kreator, Exodus, Dark Angel, oude Slayer etc. die het plaatje wel van begin tot eind boeiend weten vast te leggen.

Oorspronkelijk uitgebracht als Illusions. Met heel ander artwork. Onlangs op die wijze door Displeased in ere hersteld. Met als bonus o.a. de legendarische Death To Posers demo.
Van de vergelijkingen met Slayer en Kreator begrijp ik niets. Enkel de zang van Darren Travis doet in de verte wel eens denken aan Mille.
Daar houdt het wel op. Sadus heeft een eigen smoel en is vele malen technischer dan Slayer en Kreator bij elkaar. Dat komt door de demoachtige productie van Illusions nog niet echt uit de verf. Maar het waanzinnige fretloze baswerk van Steve DiGorgio is hier al volop aanwezig.
Ultrasnel, bits en venijnig dat zijn de woorden die me te binnenschieten bij beluistering. De nummers hakken op je in als
een wespensteek. Kort maar de pijn is hevig.
Op latere albums zal de band zich meer richting volwassenheid ontwikkelen maar deze tomeloze brok energie mag nog altijd gehoord worden.

Ik vergelijk Sadus ook totaal niet qua sound met andere Thrash grootheden als Exodus, Slayer en Kreator...ik zei alleen dat qua pakkend songmateriaal Exodus, (oude) Slayer etc. mij meer weten te boeien vergeleken bij dit Sadus debuut. Maar op dit Sadus debuut staan nogmaals ook een aantal geweldige pakkende knallers op...en inderdaad: het zijn geen misselijke muzikanten! Vooral de bassist...hij werd niet voor niets bij andere bands te gast of wat dan ook gevraagd!

Punt omhoog! Toch wel veel opwindende giftige Thrash nummers op deze plaat! ! ! Thrashen man! Heerlijk....nog steeds!

Dit soort berichten zie ik vaker op de site. Als je zoiets ziet, voer dan even een correctie in, zou ik zeggen (Hier hoeft het nu niet meer).

Ja wel aan gedacht.. ook vaak gedaan bij diverse albums. Maar bij deze een keer in (nog )niet.

ik heb ook een normaal leven

Overigens is Illusions zoals hij hier boven staat destijds enkel op LP via een obscuur label verschenen. De eerste cd versie had de titel Chemical Exposure met dus die andere hoes. Dus ik snap wel waar de verwarring vandaan komt

Nooit 1 van mijn favoriete metalbands geweest. Technisch wel goed en retestrak. Ik kan alleen niet te lang naar die nerveuse zanger luisteren. Productie vindt ik ook tegenvallen op deze plaat.
Dit is voor mij wel de beste van sadus. Het latere werk kon me niet boeien. Torture en hands of fate zijn mijn favoriete nummers op illusions.

Zo, wat een album! Ik ben echt weggeblazen. Dit album werd heel veel vergeleken met Reign In Blood en daarom was ik wel nieuwsgierig. Dit album is echt de overtreffende trap van dat album. Wat een riffs en wat een snelheid! Vooral die fretloze baspartijen van Steve DiGorgio zijn echt monsterlijk. 4,5 ster. Is er iemand die nog meer van die heerlijke Thrash Metal-platen voor mij weet?

Opvolger Swallowed In Black ook maar eens proberen, zou ik zeggen.

Ik heb de cd versie, dus met Chemical Exposure als titel. Wat een geweldig brute snelle plaat is dit toch. Prachtig hoe dit de hele plaat zo doorgaat. Ik kan hier erg van genieten.

Komt wel dicht in de buurt van de volle mep, net als de opvolger...!