Elvis Presley - Paradise, Hawaiian Style (1966)

Duidelijk dat ze het trucje van Blue Hawaii proberen te herhalen, iets dat eigenlijk niet heel bijzonder was maar wel vermakelijk, en het belangrijkste: het verkocht goed. Maar vijf jaar later is al het enthousiasme eruit (en terecht!) en dan moet je het doen met wéér een zeer matige soundtrack.

this is my heaven is toch echt wel een pareltje en ook sand castles is het luisteren waard.en laten we wel wezen, elvis heeft vreemdere nummers opgenomen als captain beefheart!

Geen geweldig album, maar als er iemand is die van niets iets weet te maken, is het Elvis wel. Het titelnummer, Scratch my back, this is my heaven en het bonusnummer sand castles zijn zeker wel de moeite waard.

Dit vind ik tot hiertoe toch wel de zwakste soundtrack. De zang van Elvis en de mix waren op de twee vorige al minder maar deze Hawaiian Style is dan ook nog eens even saai en voorspelbaar als een diepvries pizza Hawaï.

Elvis heeft echt nog nooit nummers opgenomen als Captain Beefheart.

Het is een draak van een plaat, maar de door Spinout genoemde highlights zijn de moeite waard. Verder niets zeggen over Dog's Life of Datin' want...pffff....

Een melig nummertje als This Is My Heaven vind ik dan wel weer leuk.

De albumhoes ook. Elvis lijkt te peinzen; hoe ben ik nu weer in deze film terechtgekomen. Of misschien ziet hij het licht en beseft hij dat het tijd wordt om weer eens een gospelalbum op te nemen.

Daar lijkt het wel op in die foto maar zelfs in de cover foto werd geen moeite gestoken, die is een overblijfsel van de Fun In Acapulco fotosessie....

De muzieksessie voor dit album was ook geen succes. Elvis nam normaliter live op, dus samen, tegelijk, met de band. In dit geval had hij zo weinig zin dat de band de nummers alvast inspeelde. Elvis heeft later ingezongen. Ik neem het hem niet kwalijk. Gelukkig lag How Great Thou Art in het verschiet.

Een artiest als Elvis, die een muzikale revolutie teweegbracht, zingt voor honden....and not in a good way.

Al ben ik dan de laatste jaren een steeds grotere liefhebber geworden van Elvis' platen, dít album vind ik van een bedroevend niveau. Het begint wel aardig met het titelnummer, maar de liedjes die volgen zijn zó ontzettend zouteloos dat ze als het ware mijn ene oor in en het andere oor uitgaan. En al zijn de laatste twee liedjes dan toch wel weer aardig, het blijft een flauwe bedoening.

Gelukkig met 22 minuten een kort album.

Deze soundtrack komt in aanmerking voor de meest beroerde Elvis lp die gedurende zijn leven is uitgebracht. De titelsong en this is my heaven zijn nog van een meer dan aanvaardbaar niveau, maar voor het overige.........snel, heel snel Elvis is back als antidotum beluisteren.