Orphaned Land - All Is One (2013)

Knap album. Gelikte nummers, maar ook bombastische, sfeervolle (oriëntaals als altijd) cheesy ("Brother" zou zo maar kunnen fungeren als songfestival nummer voor Israël), soms wat commerciële tracks, maar wederom ook nummers met een maatschappelijk bewustzijn.

Ik heb er lang op gewacht, op deze opvolger van "The neverending way of ORwarriOR", en om
maar meteen met de deur in huis te vallen: het wachten wordt dubbel en dik beloond!

Dat zanger Kobi Fahri op voorhand aangekondigd had dat zijn growls op dit album zo goed als niet te horen zouden zijn deed me een beetje vrezen voor wat ik voor de kiezen zou krijgen, omdat ik de variatie tussen growls en cleane zang nu net een van de sterke punten van de band vond. Maar de Israëlische grootmacht van de oriental metal weet heel goed waar ze mee bezig is en is er weer in geslaagd een meesterwerkje te presenteren waarvan elke fan het water in de mond zal krijgen!

Zowel de albumtitel, "All is one" als het artwork (een combinatie van het christelijke kruis, de Islamitische maansikkel en de Joodse Davidsster) maken meteen de centrale boodschap van het album duidelijk: welke religie je ook aanhangt, waarin je ook gelooft, we zijn allemaal gelijken en moeten ons daar ook naar gedragen. Een ambitieuze vredesboodschap die de basis vormt voor Orphaned Lands unieke fanbasis in het middenoosten, Europa en bij uitbreiding de hele wereld.
En niet alleen de thematiek van het album is herkenbaar, ook in de muziek blijft de band trouw aan haar eigen sound, evenwel zonder schrik om wat aan de formule te sleutelen.
Want de growls mogen dan wel verdwenen zijn (op een nummer, "fail", na), de oosterse ritmes, het bombast en de indrukwekkende orchestratie zijn dat niet.
De nummers mogen dan gemiddeld iets korter afklokken en qua structuur iets aan complexiteit ingeboet hebben, minder episch klinken ze er niet door.
Een vrouwenkoor, strijkarrangementen, teksten in maar liefst vijf verschillende talen en een uitgebreid assortiment aan traditionele instrumenten, er worden geen middelen geschuwd om er een fantastisch geheel van te maken.

Orphaned Land heeft een album geleverd dat zich probleemloos naast zijn voorganger plaatst en waarmee de band nog eens aantoont waarom zij de absolute heersers van de Midden-oosterse metalscene zijn!

De band pakt muzikaal forser uit dan voorheen en de oosterse invloeden zijn meer dan in het bijzonder aanwezig. Orphaned Land is nooit echt vies geweest van bombastisch geweld, maar nu maakt het gebruik van meer dan 40 muzikanten die op verschillende wijze deelnemen aan het album. . De sound krijgt daardoor regelmatig een orkestraal en groots karakter, die gelijk vanaf album opener en titelsong All Is One wordt ingezet. Verder zijn er gastoptredens van enkele Arabische zangers.

Zanger Farhy is beduidend vooruitgegaan naar mijn mening. Vooral Brother is daar wat mij betreft het grootste voorbeeld van. Dit nummer heeft naast de warme stem van Farhy een sterke compositie, pakkende melodie en dito refrein en zou zo maar hoge ogen kunnen gooien tijdens een Eurovisies Songfestival in zelf vind ik dit echt een heel mooi nummer. Maar ook diepe grunts komen weer genadeloos goed uit het middenrif van Farhy. Die grunts zijn dit keer minder aanwezig op het album, je kunt ze alleen in Fail vinden, wat een vette metalsong is met strakke riffs en prachtig gitaarspel van de twee gitaristen in dienst van de band. Verder is de stem van Farhy beter dan ooit, zijn Engelse uitspraak is verbeterd (over de andere talen kan ik uiteraard niet oordelen) en hij kan de emoties van de variërende tracks feilloos overbrengen.

Eén van de betere albums van dit moment waarin verschillende etnische invloeden perfect worden vermengt met elkaar.

Weinig grunts klinkt positief. Ik heb wel een zwak voor Orphaned Land, met name nummers als Building the Ark en Norra el Norra van Mabool. Eens kijken.

Ik vind eigenlijk dat de oosterse invloeden 'vroeger' beter verwerkt werden. Dit had net zo goed van Kamelot kunnen zijn. Vrij lekkere power metal, maar het is niet echt 'speciaal'. Ik heb op zijn tijd wel een zwak voor dit soort muziek, maar ik vind het ergens ook wel goedkoop klinken met de flinke bombast.

Die OrWarriOr of iets heb ik nauwelijks gehoord, vond ik te hard en kwam ik niet lekker door. Dit is wel beter te verteren.

Al sinds 1991 spant het Israëlische Orphaned Land de kroon als het gaat om Oriental Metal, een genre die zich typeert door de Oosterse riffs, instrumenten en tekstthema’s. In ‘All is One’, het reeds zevende album van Orphaned Land, bewijzen de heren dat ze in die 22 jaar niet stil gezeten hebben.


Het eerste wat opvalt bij het luisteren is de epische samenwerking tussen de band en een 25-koppig koor die de gitaarriffs en instrumenten uit het Midden-Oosten, zoals de Duduk, perfect aanvullen. Dit zorgt er niet alleen voor dat de muziek van een hoogstaander niveau wordt, maar ook dat het album iets zachter wordt. Toegankelijkheid is trouwens duidelijk iets waar ze bij Orhpaned Land op hebben ingezet. Leadzanger Kobi Fahri laat in dit nieuwe album de grunts praktisch volledig voor wat ze zijn, en focust op clean gezang alleen, of in duet met gastzangeres Mira Awad, die we enkel jaren geleden nog Israël zagen verdedigen in de Eurovision Song Contest.

lees meer :
Orphaned Land - All is One - Snoozecontrol.be

Sterk album van Orphaned Land met een hele mooie boodschap. Erg Oosters, erg bombastisch, maar onderhoudend tot het eind.

Wat een mooi album is dit !!

Absoluut! Heel mooi in balans.

Ik heb het album nu op zwaar gelimiteerd geel vinyl (maar 100 exemplaren), en die kent drie bonustracks en een erg mooi art-work, dat anders is dan de CD uitvoering. Is helemaal in relief. En het album blijft groeien in mijn oren, daarom een half puntje verhoogd.

Ik kende deze band alleen van naam, maar wat een positieve verrassing. Het klinkt allemaal orgineel, afwisselend en zeer boeiend! Brother is echt een fantastisch nummer!

Tijd om dit eens te gaan beluisteren!

Geweldig album. Gek genoeg was ik Orphaned Land weer een tijdje vergeten na Mabool, terwijl dat album wel indruk maakte. Deze is misschien nog wel beter, al zou ik Mabool weer eens moeten horen om dat met zekerheid te kunnen zeggen.

Naast de geweldige muziek is het vooral de boodschap die de band wil overdragen waarvoor ik warm loop.

Inmiddels heb ik ze een keer live gezien en het zijn fantastisch sympathieke jongens.

Dit album indertijd gekocht na het horen van het fantastische openingsnummer. Helaas heeft het album me als geheel nooit heel erg kunnen bekoren. Vandaag nog weer eens een poging gedaan. Er staan veel mooie ideeën op dit album maar het grijpt me nergens, is te glad als geheel......