Austra - Olympia (2013)

De release van 2013 waar ik het meest van verwacht. De single home belooft al veel goeds.

Hier een mooi interview op stereogum met Stelmanis over het album.

Hoewel ik het debuut van Austra op 4,5 sterren had staan, verwacht ik niet heel veel van dit nieuwe album. Ik was destijds behoorlijk onder de indruk van "Beat and the Pulse", het album vond ik iets te makkelijk in het begin, en de piano-melodieën een beetje cheesy. Vooral omdat ze aangaf "fucked up electro" te willen combineren met haar opera-stem. Dat komt in eerder genoemd nummer enigszins naar voren. Uiteindelijk is "Feel It Break" voor mij uitgegroeid tot een erg fijn pop-album, maar ben ik al wel een beetje klaar met dat geluid. De eerste single van dit album klinkt alsof het zo op dat album had kunnen staan, waar is de progressie? Hopelijk word ik aangenaam verrast door het album zelf.

Klinkt als een b-kantjes album. Op alle fronten zwakker dan het debuut.

Ik moet zeggen dat ik er geen enkel zwak nummer op vind staan. De nummers hebben wat tijd nodig, maar langzaam kruipen ze toch onder je huid. Het debuut begon bij mij op 3,5* en staat op het punt de maximale score toegekend te krijgen.

Misschien heeft Olympia wat minder samenhang en mysterie dan het debuut, en is er inderdaad weinig sprake van progressie. Maar ik hoef niet na één album al een ander geluid, en ik vind 'm net wat gevarieerder klinken.

het 2 nummer vind ik persoonlijk veel weg hebben van Daily Bread
wie is het er mee eens voor de rest is het gewoon een leuke cd
toch

Lekker album. De stem doet mij aan iemand anders denken,...

Namen die zo in me opkomen zijn Zola Jesus, iamamiwhoami, maar ook Florence Welch, Hannah Reid (London Grammar) en Grimes, al zijn het meer genregenoten en zul je zeker die laatste qua stemgeluid niet verwarren met Katie Stelmanis.

Daily Bread heeft muzikaal ook een vergelijkbaar geluid, maar ken eigenlijk nauwelijks werk ervan dus ik weet niet welk nummer je bedoelt hidalgo.

Prachtig muzikaal vormgegeven, maar heb het nare gevoel dat de zangeres er soms een beetje naast zit. Alsof ze sommige noten gewoon vals zingt.

Ik ben er nog niet uit, want muzikaal is het erg fraai. Misschien toch veel vaker luisteren, dit.

Bij nader inzien, is het eigenlijk erg mooi gezongen. Het is wel even wennen aan haar stemgeluid. Daar waar ik denk dat ze soms fout zit, doet ze het met opzet. Het is een typisch stemgeluid, dat mag gezegd worden.

Het begin van het album valt me niet mee. What We Done? en Forgive Me zijn twee matige nummers. Maar met Painful Like lijkt het de goede kant op te gaan. Sleep wekt bij mij een Björk gevoel op. Beetje dezelfde sfeer, fijn nummer. Home, het meest populaire nummer van dit album begint wel lekker maar valt niet echt op vind ik. Dat geldt ook voor Fire. Het begin van We Become klinkt heel erg 70's disco en blijft daar vervolgens te veel in hangen. Reconcile is wel aardig, maar direct daarna start er weer zo'n 70's beat van Annie. You Changed My Life en vooral Hurt Me Now zijn weer erg fraai, maar Mayan Drums heeft het tenslotte weer niet.
3*