Jens Lekman - Oh You're So Silent, Jens (2005)

Verdomme, Jens! Driekwart gevorderd leek ik dit album direct in mijn jaarlijst van 2005 te kunnen jassen. Maar vanaf A sweet summer's night on Hammer Hill volgen een paar doodsaaie nummers die de sfeer behoorlijk verpesten. Eeuwig zonde, want alles wat aan die plotselinge inzakker voorafging was wonderbaarlijk en ook na F-Word werd het weer net zo schitterend. Heerlijke krakerige lo-fi waarbij laag op laag wel op een zolderkamertje in elkaar lijkt te zijn gecheft om een vol, sprookjesachtig geluid te creëren met mandolines, harpsichord, xylofoontjes, strijkers, wat al niet. Maple leaves, Black cab, de nummers van de Rocky Dennis EP, The wrong hands... schitterend. Doodzonde van die inzakker, maar ik zal dit album de komende tijd nog wel een paar keer opzetten om te zien of dat misschien uiteindelijk toch nog in het plaatje past. 4*

Pff... ik was duidelijk niet goed bij mijn hoofd. Alvast een halfje erbij, en Jens maakt een zevenmijls-stap over een aantal jaarlijst-kandidaten heen. 4,5*

When I said I wanted to be your dog was een alleraardigste verzamelaar en een leuke introductie, maar Jens blijkt meer in zijn mars te hebben. Dit album is een stuk beter en moet fans van Belle & Sebastian toch zeker aanspreken. 3,5* vooralsnog.

Dit album is toch ook niets meer dan een verzamelaar? De meeste nummers stonden al op zijn ep's.

Ik denk dat dit album vooral bedoeld is voor de mensen die de ep's nog niet hadden. Verder ontgaat mij het doel een beetje van deze verzamelaar.

Je hebt grotendeels gelijk, 14 nummers stonden al op eerder verschenen EP's.

When I Said I Wanted to Be Your Dog was typisch zo'n album waar ik behoorlijk gek op was toen ik hem net in bezit had. Later zwakte dat een klein beetje af en inmiddels is dat een album die ik nauwelijks meer beluister.
Maar als hij weer eens voorbij komt kan ik een glimlach zeker niet onderdrukken.

In eerste instantie had ik dus ook niet zo veel belangstelling meer voor dit album.
Toch hebben het beluisteren van luistersamples en het berichtje van Yak me weer over de streep gehaald om het aan te schaffen en weer start ik enthousiast met 4*.
Of ik nu ook weer langzaamaan terug ga zakken als bij de voorganger is natuurlijk afwachten, alhoewel ik dit album gevoelsmatig net ietsje sterker en evenwichtiger vind.

En zeg nu eerlijk: wie kan er nu niet vrolijk worden van een nummer als A Sweet Summer's Night on Hammer Hill.

Net als de voorganger: voer voor liefhebbers van Belle & Sebastian en soortgelijke bands.

Hij schijnt uberhaupt geen echte albums uit te willen brengen, maar alleen "verzamelingen singles".

Grappig dat de reviews van "Pocketful of Money" zo uiteenlopen... zelf vind ik het een van de sterkste nummers van deze verzamelaar.

Voor diegenen die het nog niet wisten: Jens Lekman laat je legaal songs downloaden uit zijn Department of Forgotten Songs.
Slechts enkele nummers zijn ook terug te vinden op dit album, de rest is absoluut een aanvulling op al het werk dat op cd beland is.

http://www.secretlycanadian.com/jenslekman/dept.htm

Kende Lekman nog niet. Ben nog niet zo overtuigd na het beluisteren van Department of forgotten songs.
aERo, welk album kun je een Lekmanleek aanbevelen?

Dit album, alhoewel ik betwijfel of je dit dan ook gaat waarderen

Eigenlijk heeft Lekman geen echte albums: de 2 die je als zodanig kunt bestempelen (deze en When I Said I Wanted to Be Your Dog) zijn eigenlijk "verzamelaars" van losse nummers en EP's.

Na het beluisteren van deze 'afdankertjes'' ben ik zeer benieuwd naar de hele cd. BOISA-BIS-O-BOISA krijg ik , ben ik bang, voorlopig niet uit mijn brein.

Zo op het eerste gehoor klinkt dit verdomd lekker
Prachtige muziek wat mij diep raakt. Had echt nog nooit van deze man gehoord, maar ben blij dat ik deze ontdekt heb. Favoriete song is Black Cab, heerlijk subtiel nummer waar ik helemaal kippevel van krijg

Het einde van A Sweet Summer's Night On Hammer Hill ook, waar Jens aan het publiek vraagt welk nummer ze nu willen horen: "BLACK CAB!!! BLACK CAAAAB!!!"

geweldig, A man walks into a bar!

ook gruwelijk als jens begint 'mee' te zingen op pocket full of money

Goh, wat een prachtig intiem werkje dit. Precies wat ik nodig had na een lange dag lopen door druilerig weer

Alweer een jaar geen posts hier. Spijtig, spijtig. De charmante knutselpop van Lekman verdient de aandacht toch zeker.

Handleiding:
Just turn the music up, and keep your mouth shut...

Tijd voor een kop warme chocomel

Damn, Jens is soms zo fucking romantic.

Mijn gevoel zegt dat hier geen vinyl van bestaat, iemand die dat kan bevestigen?

Deze is er wel op vinyl, kijk hier maar.

Hebben meer mensen last van de vervorming van de stem als Jens wat harder zingt? Net alsof je speakers kapot zijn..... Heb de cd inmiddels op drie stereo's afgespeeld en bij alledrie klonk het zo.

Bijvoorbeeld bij het nummer "wrong hands" tussen 3 minuut 52 en 4 minuut 02

Heb het album ook gedownload en daar was de vervorming ook op te horen>> het ligt dus niet aan de cd....

dit zit inderdaad in de opname, is een fijne limiter (of juist niet, net hoe je het bekijkt)

Dus het is de bedoeling dat het zo klinkt? Het zal wel, anders had Jens het niet uitgebracht, maar ik vind het zo'n rare keuze. Zo'n mooie naturel stem de hele tijd beperken door zo'n digitaal limiter kraakje.

precies

Beetje een dubbel gevoel bij dit album. Een fijne sfeer, een beetje zoetsappig, een best mooie, maar niet heel bijzondere stem, net genoeg variatie, al zakt het wel wat in halverwege vanaf Someone To Share My Life With. Zet liever Maximilian Hecker - Rose (2003) op bijvoorbeeld als ik zoetsappige blije liedjes wil horen, wat al niet zo vaak voor komt. Vooral de instrumentatie irriteert me soms, de fluit, de belletjes. Vind het album ook te lang. Wel een mooie hoes. Excuses voor het naar beneden brengen van het gemiddelde, maar vrijwel zeker een blijvende 3 sterren voor dit album.