Ron Boots - Cutting Branches (1995)

Dit is het negende album van Ron Boots wat op cd uitkwam. Boots werd bekend in de jaren tachtig door het uitbrengen van diverse cassette's die in het Belgische radioprogramma Manoeuvres In Het Donker werden gedraaid. Later was zijn muziek ook te horen in het Duitse radioprogramma Schwingungen. Ron Boots haalde in het begin van zijn carrière zijn inspiratie uit de muziek van Steve Roach en Tangerine Dream.

Dit album, Cutting Branches, begint met wat experimentele klanken en als iemand de woorden Rumor Control heeft uitgesproken zit ik gelijk in een druk stuk muziek waarin van alles plaats vindt. Echt goed op gang komen doet het niet, maar echt vervelend is het niet. Het eerste deel van Cutting Branches begint met mooie wijdse klanken die aan een gitaar doen denken. Op een gegeven moment wordt het even spannend, waarna een mooie sfeer wordt geschetst. Het beeld wat het bij mij oproept past goed bij de hoes. Even is spanning te horen, waarna deze track een mooi vervolg krijgt waar het nodige te beleven valt. Ice Fields begint met mooi laag en wat percussie. Even een kleine opleving, maar het is vooral spanning die ik hoor. Hierdoor krijgt het iets donkers mee.

Cutting Branches Part II begint erg zacht en doet daar door denken aan de kosmische muziek. Als daar later geluiden van trommels op te horen zijn op een bed van electronica heb ik het gevoel of ik midden in de woestijn sta en geniet van de ruimte om me heen. Mooi duister begint Reflectng Thoughts en groeit fraai uit in een verstild landschap. Qua titel doet Bohirrim me denken aan de boeken van Tolkien. De sfeer van deze track sluit zich daarbij aan, want het klinkt enigszins sprookjesachtig. In mijn fantassie zie ik trollen en ander gespuis van alles beleven.

Ergens heel in de diepte begint Far Bounderis Part II. Het doet daar door denken aan omgevingsmuziek. Als daar later heel subtiel iets van ritme bijkomt krijg ik het gevoel of ik aan een bijzondere reis ben begonnen. Al kijkend uit het raam zie ik een mooi landschap aan mij voorbij trekken. En van zo'n prettige reis is het heerlijk thuis komen in een ontspannen sfeer waarin je je verhaal kwijt kan. Deze wordt op Alert No. 1 goed neergezet. Rust, ruimte en sfeer volgen elkaar prima op.

Hierdoor is voor mij duidelijk geworden dat dit opnieuw een prima album is van Ron Boots. Het enige waar ik niet zo blij mee ben is de track Rumor Control dat doet in vergelijking met het overige album wat kinderachtig aan. Verder is het een mooi album om de gedachte op te laten gaan of om te gebruiken als soundtrack bij het lezen.