Ron Boots - Ghost of a Mist (1991)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 23 maart 2008, 15:46 uur
Wie denkt aan electronische muziek komt wellicht met de volgende namen op de proppen: Vangelis, Jarre, Schulze, Tangerine Dream, Gandalf en ga zo maar door...
Toch is er in Nederland ook op dit gebied het nodige aan de hand. We kennen wellicht een groep als Peru of iemand als Johan Timman. Onder aanvoering van Ron Boots is daar een derde en zeer actieve stroming bijgekomen van muzikanten die creatief weten om te gaan met electronische muziekinstrumenten.
Met een album als Ghost of a Mist zet Ron Boots een goede staalkaart neer dat Nederland op dit gebied zijn mannetje kan staan. De in 1962 geboren componist en uitvoerder laat op dit album horen sfeervolle muziek te kunnen maken die mooi wijds klinkt met wel de nodige verdieping. De titels van de tracks zijn hierbij een goede gids te noemen. Qua niveau kan Boots zich meten met een Klaus Schulze en een Edgar Froese. De productie van dit album staat op een hoog plan, dit wordt nog eens versterkt wanneer Klaus Hoffmann Hoock zijn gitaar ten beste geeft op de track Desert Clouds. Wat dan te horen is gaat bepaald niet in de koude kleren zitten. Het is dat ik op een flat woon, want anders zou ik de volumeknop tot ver in het paarse gebied open draaien.
Zonder moeilijk te gaan zitten doen een bijna meesterwerk van Nederlandsche bodem. Heerlijke muziek om op te onthaasten en tot het besef te komen dat Nederland in de wereld van electronische muziek mee kan komen.
Toch is er in Nederland ook op dit gebied het nodige aan de hand. We kennen wellicht een groep als Peru of iemand als Johan Timman. Onder aanvoering van Ron Boots is daar een derde en zeer actieve stroming bijgekomen van muzikanten die creatief weten om te gaan met electronische muziekinstrumenten.
Met een album als Ghost of a Mist zet Ron Boots een goede staalkaart neer dat Nederland op dit gebied zijn mannetje kan staan. De in 1962 geboren componist en uitvoerder laat op dit album horen sfeervolle muziek te kunnen maken die mooi wijds klinkt met wel de nodige verdieping. De titels van de tracks zijn hierbij een goede gids te noemen. Qua niveau kan Boots zich meten met een Klaus Schulze en een Edgar Froese. De productie van dit album staat op een hoog plan, dit wordt nog eens versterkt wanneer Klaus Hoffmann Hoock zijn gitaar ten beste geeft op de track Desert Clouds. Wat dan te horen is gaat bepaald niet in de koude kleren zitten. Het is dat ik op een flat woon, want anders zou ik de volumeknop tot ver in het paarse gebied open draaien.
Zonder moeilijk te gaan zitten doen een bijna meesterwerk van Nederlandsche bodem. Heerlijke muziek om op te onthaasten en tot het besef te komen dat Nederland in de wereld van electronische muziek mee kan komen.
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 12 april 2008, 00:07 uur
Ik heb echt legioenen aan EM-CD's, maar nog niks van deze man, m.u.v. een collaboratie-album met Ian Boddy en Harold van der Heyden (Phase 3).
Hoog tijd om Ron Boots eens uit te checken.
Hoog tijd om Ron Boots eens uit te checken.
1
geplaatst: 12 april 2008, 00:24 uur
Dan is dit wellicht een goed album om mee te beginnen. Het is bij de eerste paar luisterbeurten wel even wennen hoe Ron Boots met electronica om gaat, maar als je dit door krijgt merk je al snel hoe doordacht zijn composities in elkaar steken.
0
geplaatst: 7 januari 2023, 08:46 uur
Ron Boots is een belangrijke figuur in de Nederlandse EM scène en hij zette zichzelf met een hele reeks albums, waaronder deze, op de kaart. Hoewel technisch goed onderlegd weet zijn muziek me echter niet zo te boeien. De vergelijking met de muziek van de grote namen in dit genre valt bepaald in zijn nadeel uit. Waarbij opgemerkt moet worden dat zijn albums niet slecht zijn, maar je moet zijn muziek weten te waarderen. Is vooral ook actief als label eigenaar en muziek en festival promotor, zoals E-live.
* denotes required fields.
* denotes required fields.