Gomez - Bring It On (1998)

Gomez!

heet de zanger van Gomez toevallig JIM MORISSON!
wat een gelijkenis op Get Miles.
Heerlijk nummer, trouwens

Oh yes, Bring It On indeed! Deze plaat doet me terugdenken aan een zomer, eind jaren 90 (kan zowel 98 of 99 zijn, geen idee). Op de radio (Leidsekade Live, dat waren nog eens tijden!) zou een concert van Placebo uitgezonden worden. Dus ik zit klaar met een tapeje (!) om het op te nemen, toen Gomez ineens langskwam. Ze speelden een viertal nummers (zowiezo Whippin' Piccadilly, Get Myself Arrested en Tijana Lady) en ik was verkochter dan verkocht.

Het moet een weekje later geweest zijn toen ik eens een enorm interessante discussie (ahum) met een vriend over muziek had, en Gomez kwam ook langs. Tot mijn grote verbazing deed hij een greep in zijn CD kast en ja hoor, daar kwam het kleinood genaamd 'Bring It On'. Ik heb hem meteen geleend en was alweer verkocht.

Even kort de nummers bijlangs:

1. Get Miles. Broeierig nummer, geschikt voor de heetste dagen van het jaar, met geweldige zang. Get miiiiiiiiiiiiiles.
2. Whippin' Piccadilly. Vrolijk, het meest poppy nummer van de plaat.
3. Make No Sound. Supersimpel, maar toch opbeurend: I said to her: there's beauty!
4. 78 Stone Wobble: Grappig en bizar, met een geweldige zucht aan het begin. Wel een van de mindere nummers van het album IMHO.
5. Tijuana Lady. Oh oh oh wat een mooi nummer. Zo eentje waarvan je zou wensen dat-ie een half uur duurt.
6. Here Comes The Breeze. Mijn favorietje. Nummer opgedeeld in verschillende delen. Voor dezelfde hete dag als Get Miles, maar dan 's avonds (je snapt het al, met een lekker briesje).
7. Love Is Better Than A Warm Trombone. Zoals ik ooit in een review las: Who could disagree?
8. Get Myself Arrested. Een van de betere nummers op een toch al geweldige plaat.
9. Free to Run. Vullertje.
10. Bubble Gum Years. Lieflijk en toch 'haunting'. Precies wat de plaat nodig had aan het eind.
11. Rie's Wagon. Bij de eerste luisterbeurten sloeg ik dit nummer altijd over. Nog steeds is het geen favoriet, maar dat einde is toch wel machtig hoor.
12. The Comeback. Ehm, ja OK.

In totaal: 4,5 sterren.

The comeback klinkt als een sound check in een lege feest tent!. wel jammer dat ze die niet normaal hebben opgenomen. maar het is een leuke afsluiter

Tijuana Lady is gelukkig ook een favoriet geworden van een aantal filmregisseurs. Op korte hoorde ik dat nummer in een verscheiden aantal films! Jiha!

noem een paar films waarin je ze gehoord hebt. kan allen ROBOTS herinneren! dat daar een nummer van gomez gebruikt word!

American Beauty, Lost Souls en vooral Best Laid Plans.

American Beauty, Lost Souls! hey deze twee films heb ik wel in mijn dvd collectie! ik zal ze snel weer eens kijken!.. was me niet eens opgevallen dat er Gomez Songs in zitten!..maarja ! ze staan er ook al heel lang hoor!

American Beauty is wel de moeite waard hoor! Die mag je zeker niet lang onbekeken laten staan!

Met 370 titels in m'n dvd kast zijn er meer film die ik niet kan laten staan !.. Maar ik druk die film er vanaaf wel weer in !

zoek me op op Moviemeter!

370 titels? Oei, daar kan ik nog niet aantippen. Videobanden kom ik misschien wel aan..

ik reken ook muziek dvd's mee ! dat zijn er nu rond de 80.
22 aug de dag na Lowlands vertrek ik naar Newcastle ik hoop daar de Gomez Dvd te kopen! als ik die heb kan ik wel een kopie voor je regelen!

Ik ga eerst even kijken of ik hem hier kan vinden! Ik hou je zo snel mogelijk op de hoogte! Of heb jij al in de winkels gekeken? Ik heb namelijk ook graag een origineel!

ja zo denk ik er ook over! orgineel is altijd het beste!

Heb hier in de winkels die cd nog niet gezien ! heb er wel na gevraagd maar wacht ff tot in in GB ben dan koop ik die daar wel ! daar zou die vast wel met dvd verkrijgbaar zijn!...

78 Stone Wobble & 78 Stone Shuffle moet je eens vlak na elkaar luisteren ! is echt wel maf om te doen!

Misschien moet je dvd voor mij ook kopen...

Als ik die daar vind ! we spreken op lowlands wel wat af!

Het kan aan mij liggen, maar ik vind die stem in het nummer Tijuana Lady best veel weg hebben van die van Billy Corgan, alleen klinkt dat nummer een stuk beter dan die pompoenen.

Bijna 10 jaar na dato en nog steeds 1 van de verfrissendste debuutplaten die ik ken. Zo jong en wat een stem! Lijkt wel een 70jarige doorrookte en doorzuipte blueszanger. Spijtig dat ze dit niveau niet altijd hebben kunnen halen.

Inderdaad! Van een meesterwerk zal het wel nooit meer komen, maar deze plaat vind ik wel zo sterk dat hij maar es een plaatsje in mijn top 10 krijgt!

klopt, een meesterwerk is het wel zeker voor een debuut cd , nu komt hij uit op speciale 10 jaar anniversary dubbel cd uit , en ik ga die nog eens kopen , want geniaal is dit groepje wel, tijuana lady is zelfs meer dan schitterend

Helemaal vergeten deze plaat, bij het doorzoeken van mijn kasten kwam ik de cd's tegen van Gomez en ze allemaal wat ik heb tenminste op ipod gezet

Toevallig van de week dit album ( Bring it on) gehoord, en het klinkt echt lekker, en lekker meezingen op Get myself arrested

Ik heb alleen de originele versie

Een briljante debuutplaat en een van de beste cd's die ik ken. Hier heeft Gomez nog het rauwe-blues gevoel die ze later helaas een beetje hebben verloren. Ik zie deze en Liquid Skin als een dubbelalbum. Fenomenaal.

Een wat uitgebreidere recensie:

Gomez; een band die vanuit het niets er in 1998 zomaar vandoor ging met de Mercury Award, ten koste van onder andere zwaargewicht Massive Attack.
Bring It On was de grote winnaar. Een brits, jong bandje wat een diep Amerikaans geluid onderhield op hun albums; bijna Americana. De opstelling van de band zette dit geluid extra kracht bij; allemaal multi-instrumentaal, treden ze op met drie zangers, waarvan ik durf te noemen dat eén van hen, Ben Ottewel, een van de mooiste stemmen heeft die ik ooit heb gehoord. Een rauwe, whisky/tabak sound sluit op dit album naadloos aan op het experimentele popreportoire.
Helaas heeft de band nu aan kracht ingeleverd door zich op simpele popliedjes te orienteren. Maar hun beginjaren, waar Bring It On en zijn broer Liquid Skin tot behoren, waren goud waard.

•Whippin' Piccadilly wat een geweldig nummer Gomez - Whippin' Piccadilly clip net toegevoegd.

Weet iemand toevallig wie verantwoordelijk is voor het artwork bij dit album?

The official website of the artist Reggie Pedro - reggiepedro.com

Thanks!

My all time favorite

verrassend album, ik had deze plaat ooit eens van mijn broer geleend en toen deed het album weinig tot niets bij mij.
De plaat vorige week voor weinig geld op de kop kunnen tikken en na enkele luisterbeurten is het muntje gevallen bij mij.
Binnenkort zal ik er wel een waardering aan plakken.

Meerdere malen gedraaid deze week.
Ik vind het een wat broeierig album zoals de fraaie opener Get Miles met verrassende wendingen zoals stemvervormingen in 78 Stone Wobble en vreemde bliepjes.
Prijsnummers vind ik Get Miles, Tijuana Lady & Here Comes The Breeze.
Harmony vocalen zijn fraai, niet alles vind ik even sterk ( Bubble Gum Years ! ) maar kan de plaat steeds meer waarderen.
Fraaie debuutplaat.

Dit debuutalbum nodigt wel uit om wat meer van de band te beluisteren.

Kringloopkoopje, ik had nog nooit van deze band gehoord. Na een aantal keer luisteren bevalt dit album me wel, al mis ik wat eigen smoelwerk. Het is een duidelijk product van de late jaren 90, post-grunge zou je allicht kunnen zeggen. Gomez doet me soms denken aan een rootsy variant op Alice in Chains. Tegelijkertijd hoor ik af en toe ook wat andere invloeden, zoals funk en een experimentele inslag, maar ik hoor nog niet echt prijsnummers of een eigen sound naar voren komen.

Winnaar van de Mercury Music Price in 1998. Ik hoorde "Whippin' Piccadilly" ergens en was gelijk verkocht. Moest nog moeite doen om deze in de platenzaak te vinden. Het lukte uiteindelijk (bij Satisfaction in Heerlen, die hadden welgeteld één exemplaar in huis).

De link met Alice in Chains snap ik niet helemaal, Stijn_Slayer. Kon een lach zelfs niet onderdrukken (en dat bedoel ik niet verkeerd). Zelf zou ik Tom Waits, Talking Heads, Pavement, Tim Buckley etc noemen. Alice in Chains is duister, zwaar soms, waar Gomez juist altijd veel humor en lichtvoetigheid in de muziek (en teksten) verpakt, ze zijn niet voor niets Brits.

De opvolger, "Liquid Skin", is niet zo toegankelijk, en beviel me iets minder, maar het blijft een band die ik koester. Voor even, heel eventjes, was het 'mijn' band, omdat in Nederland er nog vrijwel niemand van gehoord had al die jaren geleden. Heb tegenwoordig ook de Deluxe Edition is huis met alle B-kantjes, alternatieve versies en live nummers etc.

25 jaar oud alweer volgend jaar, gekkenwerk!