W.A.S.P. - Dying for the World (2002)

Dying For The World gaat verder in het straatje van het vorige werkje, Unholy Terror. Zwaarder, serieuze teksten en een uitstekend zingende en vaak emotionele Lawless. Dat de cd in de nasleep van 9/11 is geschreven zit er voor iets tussen zeker? Dit word heel erg duidelijk in het mooie Hallowed Ground, één van Wasp's betere ballads. Trail Of Tears is van hetzelfde pak een laken. Verder staan er ook weer de onvermijdelijke rockers op, en met Revengeance en My Wicked Heart als uitschieters mogen deze ook best gehoord worden. Wederom een uitstekende plaat dus!

Na een hele lange tijd weer eens wat van Blacky en maten gekocht (of eigenlijk gekregen van mijn broer)
Aangrijpend verhaal trouwens rondom deze cd.

Prima cd die gelukkig helemaal niet verdergaat waar Unholy terror ophield! Dat album vond en vind ik nog steeds erg rommelig en als los zand overkomen. Dit album heeft een betere (heldere produktie waardoor alle instrumenten er veel beter uitkomen.
Het verhaal rondom dit album is natuurlijk al om kippevel van te krijgen en dat weet Blackie in nummers als Hallowed ground en Trail of tears geweldig neer te zetten!!

Hallowed ground en My Wicked Heart zijn de onbetwiste hoogtepunten van deze "kort" CD van WASP

Mijn favoriete WASP plaat! Onbegrijpelijk dat Blackie dit album live altijd links laat liggen.

Wie dacht dat met Unholy Love de echte WASP teruggekeerd was, had het maar half juist. Deze is begot nog beter. Als je de CD opzet word je meteen tegen het canvas geslagen door Shadow Man en degenen die na deze song nog rechtkrabbelen krijgen meteen een nieuwe uppercut te verwerken met My Wicked Heart. Effe adem happen bij Black Bone Torso maar dat is maar een intro voor het alweer schitterende Hell For Eternity. En zo gaat het feitelijk de hele CD door. Meer WASP dan dit gaan ze niet meer kunnen uitvinden. Zoals we hier zeggen "Recht oep hun bakkes"

Mooi zijn ook de ballades Hallowed Ground en het ijzingwekkende Trail Of Tears.