The Surfaris - The Surfaris Play (1963)

Waikiki Run is een aardig instrumentaal begin. Maar met Surfet Joe is dat positieve gevoel gelijk weg. Hoewel ook instrumentaal, is Similau het ook niet. Een soort oosterse surf?
Het daarop volgende nummer klinkt ook oosters, dus vanwaar de naam Bat Man?
Surfing Drums spreek voor zich maar wat een raar einde, dat overgaat in het intro van Point Panic. Eindelijk weer een song die je verwacht op een surfalbum. Misirlou is weer een oosterse eend in de bijt.
Wipe Out is in 1963 ook uitgebracht door de Ventures. In I'm a Hog for You wordt weer gezongen. Over (te veel) eten. Jack the Ripper is weer echte surf maar Surfaris Stomp nog meer. Surf Scene is een surfend einde.

Een echt goed surfalbum is het niet. Toch op de te hoge plaats 37 in de 100 Greatest Albums of 1963. De 297e plaats in de 1963 lijst van BesrEverAlbums klopt beter.
2,5*