ABBA - Thank You for the Music (1995)

Abba: Thank you for your music!! .

De ultieme verzamelaar.

Hmm, ultiem niet, daar is een deel van cd 1 en cd 4 te matig voor.

De meest volledige compilatie van de Zweedse topgroep met alle singles, B-kanten en op CD4 nooit eerder uitgebracht materiaal.
Abba wist niet alleen kwaliteit en vindingrijkheid met toegankelijkheid te vermengen, tevens was het de eerste niet-Angelsaksische band die op zulke schaal succes boekte. Aan popklassiekers had Abba geen gebrek. Deze box kan van mij dan ook niet minder dan 5 sterren krijgen (toegegeven, jeugdsentiment speelt ook een beetje een rol).
Thank you for the music, Abba!

Ik heb zo veel respect voor ABBA en in het bijzonder de liedjesschrijvers. Ongelooflijk hoe je zoveel perfect melodieuze popliedjes kunt schrijven, echt geniaal. Doet na de Beatles niemand ze na.

Aan de andere kant zou ik nooit meer dan 2 van die liedjes achter elkaar kunnen horen of er een plaat van opzetten.

Merkwaardig.

Abba vind ik ook, op the Beatles na, de grootmeesters in het schrijven van perfecte en melodieuze popsongs.
Als ik één nummer van Abba heb gehoord krijg ik vaak de indruk dat ik meerdere songs heb gehoord vanwege de gelaagdheid in de muziek, de verschillende melodielijnen en arrangementen. Verbazend en knap vind ik dat ondanks de complexiteit, Abba hun songs steeds luchtig en vrij simpel kan doen klinken.
Ik draai soms een album van Abba maar nooit twee achter elkaar en ook met mate. Teveel van het goede is ook niet goed, het is dan alsof je teveel lekkers ineens krijgt.

Leuke en complete verzameling. Deel 4 heeft veel extra's met verrassende demo's.

Hetzelfde hier.

Abba vind ik heel leuk als het op Radio 10 Gold op het werk langs komt, Eagle vind ik zelfs een klassesong van de hoogste orde, maar thuis zet ik liever iets anders op. Ik denk dat de allesoverheersende populariteit daar toch iets mee te maken heeft...

Tijdens de hoogtijdagen van Abba in de jaren zeventig , werden ze door weinig 'popkenners' serieus genomen.
Abba's fans bestonden veelal uit jonge meisjes.
Edelkitsch . Zo werd hun muziek vaak gekarakteriseerd.
Vernieuwend waren ze niet .
Toch kon tenslotte niemand meer om ze heen. De waardering uit de ' serieuze pophoek ' kwam langzamerhand op gang.
Misschien gaf Elvis Costello wel het startsein daartoe.
Costello stond in die tijd , eind jaren zeventig , aangeschreven als een van de toonaangevende popmuzikanten. Zijn platen stonden vrijwel garant voor een hoge zo niet hoogste notering in de eindejaarslijstjes bij de 'serieuze ' popliefhebber.
En op een van die platen verscheen plots 'Oliver's Army ' .
Een ode aan Abba , zo vertelde Costello , de soms met stomheid geslagen vakpers.
Het is overigens tot op de dag van vandaag zijn best verkochte single.

Luisteren naar Abba doe ik vrijwel nooit. Hun muziek 'komt langs'.
Via de radio of tv of bij mijn jongere zuster.....een groot Abba fan.
De muziek van de groep mag dan vaak oppervlakkig aandoen , maar in het genre kennen ze hun gelijke niet. Vooral hun intro's zijn bij tijden zelfs geniaal te noemen.
De liedjes bezitten een onmiskenbare Abbasound , maar vervallen nooit in herhaling. Dat is knap. Heel knap.

Ten tijde van ABBA was de muziekpers in de ban van progrock en mocht 'men' ABBA niet leuk vinden. Ik hield destijds en ook nu evenveel van ABBA als van bv. Pink Floyd, David Bowie, Led Zeppelin ... en kwam daarvoor ook uit.

Natuurlijk brengt ABBA popmuziek voor het brede publiek. Maar kwalitatief kent ABBA daarin zijn gelijke niet. Er bestaat ook uitstekende mainstream-pop zoals ABBA een voorbeeld van is net zoals er ook slechte progressieve of 'alternatieve' pop bestaat. Zoals eerder vermeld luister ik wel eens naar ABBA maar met mate.

Elvis Costello (ook altijd één van mijn favorieten geweest) was trouwens lang niet de enige muzikant die lof had voor ABBA. Ook Bono, Pete Townhsend, Randy Newman en Lemmy (!) van Motorhead waren ABBA-fans.

Ach Luc , alles heeft ook veel met leeftijd te maken.
Ik was toen al net iets te oud voor Abba.
Groepen uit je pubertijd vergeet je nooit meer. Zo was ik op mijn twaalfde helemaal verslingerd aan de toenmalige hitmachine Dave Dee , Dozy , Beaky , Mick and Tich.
Nog altijd weten ze een glimlach op mijn gezicht te toveren.

Ik kan me nog levendig de eerste keer herinneren dat ik Abba live hoorde spelen. Voor de televisie. De hele familie zat aan de buis gekluisterd voor het Eurovisie songfestival.
Toen was het nog een evenement van de eerste orde .
Abba zong Waterloo. Ik wist het toen al zeker: zij gingen winnen of er zou sprake zijn van bedrog bij de jury beoordelingen haha.
Zo overtuigend waren zij voor mij in hun performance van dat aanstekelijk liedje .
Gelukkig was er van bedrog geen sprake....

Nummer 63, of te wel nummer 11 van cd 4 zou volgens MuMe 3,59 moeten duren maar volgens mijn exemplaar kan je daar gerust 23 minuten bij optellen.