AC/DC - T.N.T. (1975)

Lekker ongepolijst nog.
Leuk detail is dat het titelnummer jaren later werd gebruikt als soundtrack voor het computerspel Tony Hawk Pro-skater (deel 3 ?)

Eigenlijk is dit de hofleverancier van de in Amerika en Europa uitgebrachte High Voltage. Bijna alle nummers staan op dat album.

Op TNT heeft AC/DC zijn weg gevonden (na de Australische High Voltage). Alle nummers staan als een huis en het hele album kicks ass!

Het eerste album dat ik hoorde dankzij het spel tony hawk .
AC/DC is voor mij de beste rock groep ooit en dit is een prachtig bewijs.

5

Tony Hawk 4 Dynamite!!!

Welke nummer(s) van AC/DC komen in Tony Hawk voor dan?

TNT meteen een van m'n favoriete

Aleen Rocker en School Days staan niet op High Voltage. Zit er verder geen verschil in?

wat mij betreft deecees beste

wat een plaat

heerlijk

alleen heb ik het origineel op vinyl zonder school days en een ander nummer volgorde

doedelzak uiteraard geniaal

wie is in godsnaam die zanger in de clip:

can i sit next to you girl?

ken het nummer alleen in de bon scott uitvoering

das toch niet scott wel?

dat klinkt als een regelrecht goedkoop glamrocknummer zonder inhoud

de scorrt versie is tig malen beter

De zanger op de single van Can I Sit Next to You Girl is Dave Evans, ongeveer na de release van die single vervangen door Bon Scott. Er zijn dommere beslissingen gevallen in de rock-geschiedenis

Geweldig sterke cd, niet mijn favoriete cd, maar wel eentje als je pure rock wilt horen.


-It's A Long Way To The Top ( If You Wanna Rock 'n' Roll ) : sterk begin van de cd, alleen vind ik het wat te lang duren.

-The Jack : één van mijn minst favorieten, komt misschien vooral doordat het één van hun stilste liedjes is.

-T.N.T. : sterke rock en leuke tekst ook, van dit liedje word ik altijd superactief!

-Live Wire : vooral die solo blijft naklinken in mijn hoofd, wat een geweldig deuntje!

-High Voltage : toen ik dit voor het eerst hoorde vond ik het maar niets, maar nadat ik het eens helemaal had uitgehoord vond ik het geweldig!

-Rocker : vond de tweede helft van het liedje super! Puur lekker goedklinkende gitaarlawaai.

-Can I Sit Next To You Girl : alleen het refrein vind ik hier goed klinken, en het einde ook.

-Rock'n Roll Singer : leuk liedje met goedklinkend refrein.

-School Days : simpele rock, leuk om te horen maar ik vond het niet zo overweldigend goed.


Voor diegene die van rock houden is dit zeker geen cd die je moet missen.

3.5*

Met T.N.T en It's a long way to the top erop is het stukken beter dan High Voltage.
Ik beschouw dit eigelijk als debuutalbum.
3.0*

Is dit album nog een beetje te verkrijgen? Ik ben hem nog nooit tegengekomen in een cd winkel. Ik zou de nummers Rocker en School Days wel eens willen horen. de rest ken ik wel van de Europese High Voltage.

Rocker staat op Dirty Deeds, en School Days (een Chuck Berry cover als ik me niet vergis) staat op de verzamelaar Bonfire, maar daar moet je net je geld voor over willen hebben.

Mijn eerste echte AC/DC album en ik moet zeggen: ik ben verrast Ik had niet verwacht dat ik een AC/DC album zo goed kon vinden, AC/DC zag ik altijd als een band die leuk wordt gevonden omdat ze gewoon simpele muziek maken. Lekker makkelijk te beluisteren maar verder weinig omvattend. Hier kom ik nu echter volledig van terug! Dit album is misschien (vooral qua drums) wat simpel, maar als je op het geheel let, is het een heerlijk opzwepend en zwingend album
Een mooie 7 voor dit album: 3,5*

gisteren deze eens gedraaid en goed voor gaan zitten

ac/dc speelt met subtiel gitaarwerk

3 akkoorden op een rij blijken daaropvolgende rij net ff anders gespeelt, worden net ff anders uitgevoerd, zeke rin duo met broertje young

ook ritmes worden subtiel verlegd, zanglijnen die net ff anders zijn dan in het voorgaande reffrein


acdc is niet zo maar een band van 3 tot 5 akkoorden en raggen maar, het zit veel subtieler en geavanceerder in elkaar dan je op het eerste gehoor zou denken en dat maakt het vor mij ene klasseband

vergelijk voor de grap black ice trouwens met deze plaat, die mij een dikke 5 waard is, een wereld vcabn verschil, ook al zou je wederom dat niet 1 2 3 denken

Op T.N.T., de tweede plaat van deze oude rockers in mijn ogen (na 'High Voltage') staan toch enkele onmisbare klassiekers van ACDC. Ik heb het dan over 'It's A Long Way To The Top', het titelnummer en 'High Voltage'. Dit zijn uiteraard geweldige nummers, en voeg daar nog eens 'Rocker', het geweldige 'The Jack' en de meer dan geslaagde Chuck Berry-cover 'School Days' aan toe, en je komt aan een erg goede plaat. Staat evenwel net niet op het niveau van een 'Back In Black', maar toch oerdegelijke kwaliteit.

3,5 sterren

dit is gewoon deze plaat maar dan compleet in die zin van, geen enkele cover, alleen eigen materiaal

AC/DC - High Voltage (1976)

deze dan ook wat overbodig en snap de release ook niet echt

Wel opmerkelijk dat je dat verzamel album van High Voltage uit 1976 in de winkels overal tegenkomt, en deze niet. Ik heb dit album nog nooit zien liggen in een cd shop. Geld ook voor dat andere oude album van AC/DC, High Voltage uit 1975(The Australian Album).

verzamelalbum?
hoe bedoel je?

Dat album dat in europa op de markt gebracht werd in 1976, is volgens mij een verzamelplaat van de beste nummers van de eerste 2 Australische albums. Komt bij dat dat album uit 1976 hier op mu.me ook bij de verzamelaars/live albums staat.

aha, ok

vreemd want een samensmelting van 2 platen noem ik nie echt een verzamelaar

mijn kennismaking met dit prettige gezelschap en nog steeds ac/dc favoriet

Ik vind het ook wat vremd, een verzamelaar van 2 platen. Wel jammer dat deze en de org Australische versie van High Voltage nergens is te verkrijgen. Dat album uit 1976 kan ik het ook prima mee doen hoor. Al vind ik alle albums met Bon Scott favoriet, op Highway To Hell na dan, want dat vind ik door een andere sound een iets minder goed album. Mijn absolute AC/DC favoriet is toch echt Back In Black, en daarna pas de Bon Scott albums.

Ik vind het gewoon belachelijk, de liedjes die niet op die High Voltage-cd staan een beetje verspreiden op compilaties etc. om je alles dubbel te laten kopen. Waarom kunnen die cd's niet eens normaal uitgebracht worden? Is het echte TNT? Worden we dan opgeblazen ofzo? Pfff...

Een stuk beter als de debuutplaat High Voltage, maar nog steeds niet het niveau dat we tegenwoordig van AC/DC gewend zijn. Duidelijk is te horen dat Angus Young na een paar albums pas écht op gang kwam. De meeste liedjes missen namelijk de vette riffs waar deze Australische rockband zo bekend om is geworden. Ik zeg de meeste, want het openingsnummer, T.N.T., High Voltage en Can I Sit Next to You Girl zijn dan wel weer typische AC/DC-nummers.

Wat een ongelooflijk kutnummer is Rocker trouwens, bah bah. 3 sterren.

Dit had de debuutplaat van Ac/dc moeten zijn.
heerlijk album. veel beter dan de orginele australische High Voltage.

Can I sit next to you girl

Heb deze dan ook uiteindelijk, net als de drie andere 'Australische' cd's.

Veel beter gedoseerd dit, dan die internationale High Voltage-release.
The Jack en Little Lover op één AC/DC-album, dat komt de flow niet ten goede en dat is hier dan ook niet het geval.
Bovendien is Schooldays een gepaste hekkensluiter. Het beste blijft voor mij toch Live Wire met die dwingende baslijn en strak gitaarwerk. Dit is de plaat waarop de band hun identiteit vind.

AC/DC is volgens mij eigenlijk zo'n beetje de band met de meeste (bekende/onbekende) anthems. En eigenlijk ben ik nooit zo kapot geweest van anthem achtige nummers. Sterker nog ik heb er over het algemeen een bloody hekel aan. Nummers die je na een keer of 4 gehoord te hebben met gemak lekker kunt mee (kiss, Whitesnake) blaten brrrr.
Maar bij AC/DC ligt dat op de een of ander manier geheel anders. Deze band weet anthems tot een groot feest te maken. Want iedere keer als ik naar (bijv) deze plaat luister dan ben ik in feite maar met 3 dingen bezig . En dat is heeeerlijk mee blaten op Long Way, R&R Singer, T.N.T enz enz. Het tweede ding is dat ik altijd een enorme grote glimlach op mijn gezicht krijg. Maar die krijg ik vanzelf. En die glimlach komt puur door Bon zijn fenomenale teksten. En niet alleen zijn teksten. Maar ook op de manier waarop hij de boel weet in te zingen. Bon meent het. Of hij weet het zo goed te brengen dat ik denk dat hij het meent. En ten derde maak ik altijd vreemde pasjes (dansen wil ik dat niet noemen) als ik me een nieuwe pint ga halen en/of moet plassen. Waarbij de handen/armen en het hoofd vaak vreemde bewegingen maken. En dat komt dan weer louter door de Young brothers. Twee mannen die de band een ongeloofelijke drive weten te geven.

Vier Hoi Hoi Hoi Hois voor deze plaat.

AC/DC een band die ik altijd zal blijven draaien tot en met Power Age. Daarna werd het minder. Afgezien van Back In Black dan.

Lekkerdere tweede worp, en een stuk verder op weg naar de ultieme AC/DC sound. Een 9.

Let op: er is een 2024 special vinyl tour release, samen met die andere Australische release High Voltage, die ik gisteren heb gekocht in Gelsenkirchen: Just a moment... - discogs.com

Gekocht in de pop-up AC/DC store/bar the High Voltage Dive Bar: Dive Bar - AC/DC Official Site - acdc.com

Komt er ook tijdens de tour in Sevilla, München, London en Parijs. Mocht je deze Australische LP's ook willen hebben voor 27 euro.