Whitesnake - Made in Britain / The World Record (2013)

Komt pas uit op 5 july 2013

Ik mag Whitesnake graag live zien en dit is een erg prettig klinkende dubbel CD. Het eerste deel bestaat uit een registratie van de Forevermore tour in de UK en het tweede deel heet "the world record". Helaas staan er in het boekje geen bronnen vermeld.

De band klinkt in topvorm en de stem van David Coverdale mag er best zijn, hoewel er vast wel het één en ander in de studio zal zijn bij gesleuteld.

Volgend jaar waarschijnlijk weer een nieuw studio album met oudgediende Tommy Aldridge achter de drumkit.

Ik had me eigenlijk niet zo verdiept in de laatste 2 studio albums van David Coverdale & Co. Zijdelings wat van geluisterd met een "tis wel aardig" idee, maar ach das war einmal. Voor een leuk prijsje deze hele dikke (lees volle) dubbelaar opgepikt. Veel van de tracklist was me niet of nauwelijks bekent vanwege dus die desinteresse. Zou het niks zijn dan hebben we tenminste de bekendere stukken nog om op te verheugen was mijn insteek.
Maar niks wachten, die songs zijn top! CD 1 is de Made in Britain en "was recorded live in concert across the UK". Gelukkig voelt het gewoon als 1 concert dus geen vervelende fade-inns en outs. DC haalt uit als in zijn jonge topjaren had ik u graag willen melden, maar das niet waar. De donkere soulvolle stem heeft wat rasp op de vocalen gekregen. Das geen nieuws natuurlijk maar storend is het allerminst. Bij Here I go again redt hij het echt niet meer maar ach, ik eigenlijk ook niet
Het werk uit dit Millenium komt dan ook wel wat beter uit de verf. Dat werk is op CD 2 nog wat meer vertegenwoordigt die als naam The World Record mee heeft gekregen. Het zal wel, als de cd-s waren verwisselt dan had ik het niet gemerkt zeg maar. Gitaristen Doug Alldrich en Reb Beach krijgen hier hun eigen scheurmoment zoals het de Whitesnake traditie betaamt en dat doen ze met verve. Ook dit plaatje luistert weer lekker weg en met een song als Burn als afsluiter kan het sowieso niet meer stuk.
Er vanuit gaande dat de beste songs van Bad to the Bone (2008) en Forevemore (2011) hier wel op staan kan ik hier voorlopig wel weer mee vooruit. Gelukkig is het geen remake van Live in the heart of the city (hoewel de slide gitaar ook wel eens gebruikt wordt) en geen remake van de powerhouse van Donnington maar een prima aanvulling die qua sound er precies tussen zit. Een dikke aanrader voor de Classic Rockers onder ons.