Een heel goed beeld heb ik nog niet van dit album, maar ik heb al wel een hoop moois gehoord. Sfeervolle black metal met (gematigd) creatief gebruik van de synthesizer. De progressieve elementen (zoals een aantal heerlijke gitaarsolo's in onder andere Sovrarobotizzazione) worden goed ingepast en geven dit album een fris geluid. Sowieso vind ik dit vrij 'toegankelijk' klinken. Het is weliswaar sfeervolle en meeslepende muziek, maar het wordt nergens te zwaarmoedig en is over het algemeen behoorlijk melodieus.
De eerste twee en het slotnummer vind ik voorlopig het best. Deze nummers zijn simpelweg het interessantst. Er gebeurt het meest. Ik houd heel erg van meeslepende (post-)black metal, maar daar is deze band gewoon niet zo goed in. La Terra Rossa di Marte is daar het beste voorbeeld van, want dit nummer is ronduit saai.
Op dit album vind ik vooral de gejaagde stukken erg sterk. Het progressieve gitaarwerk, de blastbeats en het bijna machinale totaalgeluid vind ik om te smullen. Vooral in Sovrarobotizzazione (als ik er een moet kiezen is dit voorlopig mijn favoriet) is dat goed hoorbaar. Het deel van 7 tot 9 minuten doet me trouwens heel sterk aan Gojira denken.
U.M.A. ga ik nog veel beluisteren de komende tijd. Daarna kan ik ook over de overige nummers een goed oordeel vormen. Hopelijk stelt dit album als geheel niet teleur, maar ik verwacht eerlijk gezegd niet dat dat gaat gebeuren. Minimaal 60 procent van dit album is al in goede aarde gevallen dus een mooi cijfer zit er vast wel in.
Edit: Goh, ik blijk al bijna een complete recensie te hebben neergepend. Dat was niet de bedoeling
