Pete Townshend - White City (1985)

sterke solo plaat van good old pete , zeer sterke nummers maar zijn werk met the who vind ik persoonlijk beter , 't is pete die allemaal de nummersschrijft

Ik was dit album vanavond weer eens aan het beluisteren en constateerde dat ondanks dat dit toch wel een typische jaren tachtig productie is het helemaal niks aan kracht heeft ingeboet.
De nummers klinken dus niet gedateerd zo'n twintig (whaa twintig jaar alweer :O) na dato.

Het zijn geen wereldschokkende nummers, ook een flink stuk minder gitaar als bij The Who, daarvoor iets meer synthesizer geluid. Tesamen een mooi constant album zonder hoogte, ook zonder dieptepunten.

Het is toch wel de kracht van de componist (Pete zelf) dat na jaren spelen in the Who, je het geluid wel herkend, maar wanneer je de connectie met the Who niet kent de link niet zal leggen met The Who en dit album (wat een zin zeg....)

Als ik er toch een nummer tussenuit moet pikken: I am secure, muzikaal zeer mooi. Eerst twee minuten instrumentaal, en daarna alleen de ingetogen stem van Pete (en die kan normaal gesproken behoorlijk schreeuwen) begeleid door gitaar...genieten.

Dit album verdient het niet om vergeleken te worden met The Who, luister erna en ervaar dat Pete Townshend gewoon een goed songwriter is!

Waardering verhoogt van 3.5 naar 4*

Face the Face .

ik ken alleen face the face en dat vond ik een lekker nummertje

White city had met een paar aanpassingen gemakkelijk een midden jaren 80 plaat van de who kunnen zijn. Met een beetje fantastie hoor je Roger Daltrey de nummers zingen en gelijk naar een hoger plan tillen. De composities zijn over het algemeen goed, typisch Townsend, hoekig en maatschappij kritisch, over de linie beter dan wat hij op de laatste twee who platen Face Value en It's so hard liet horen. Bovendien is de single face to face zo'n beetje of helemaal de laatste keer dat een nummer van Townsend een hitnotering haalt.
Ik heb deze plaat al jaren niet meer gehoord, maar weet nog wel dat ik dit de beste solo plaat van een Who lid tot dan toe vond, en zeer waarschijnlijk ook tot nu toe.

Ook weer een ijzersterk album. Pete laat horen zo ongeveer elke stijl te beheersen die hij maar wil. Hier zo ongeveer volkomen weggedreven van het oude vertrouwde Who geluid maar weet hoe dan ook te slagen met uiterst smaakvol vakmanschap.

Wat is het bonus cover nummer Save it for Later toch een geweldige song.
Verder vind ik de nummers:
Brilliant Blues
White city Fighting
I'm Secure
Hiding Out
Come to Mama
Erg Goed