Gamma Ray - Majestic (2005)

Lekker Album. Cliché-heavy metal teksten maar de muziek is soms verassend fris. En heavy!

Ik vind het net het tegenovergestelde van fris. Heel matig album. Gamma Ray heeft de eigen identiteit een beetje te grabbel gegooid op de laatste twee albums met hun toch wel wat goedkope Judas Priest imitatie. En waar ik NWO nog een redelijk te pruimen album vond is Majestic slechts een goedkoop doorslagje daarvan. Staan eigenlijk maar twee of drie songs op die ik de moeite vind, namelijk de titeltrack, Condemned To Hell en Fight.

Heel jammer dat de band deze weg is ingeslagen, want met Land Of The Free en zeker Somewhere Out In Space hebben ze twee absolute toppers in de collectie.

Een zeer behoorlijk album, al is het zeker niet hun beste. Nummers als My Temple, Fight, Strange World, Blood Religion en Majesty zijn mijn favorieten. My Temple bevat wel een lichtelijke Sabbath bloody Sabbath rip-off.

Lekker album, niks mis mee. De Priest invloeden vliegen je om de oren, maar het is nog geen eens hinderlijk. Goede produktie weer.
Blood religion is een geweldige track.

Aardige plaat, maar meer ook niet. Het klinkt me te vaak als een Iron Maiden-kloon of een Judas Priest-kloon en de band heeft het eigen geluid wat laten varen. Af en toe komt het nog terug (Revelation), maar verder is het gewoon te onorigineel allemaal.

Mmm, ik heb Majestic kennelijk toch minder vaak beluisterd dan ik dacht, maar ik weet wel dat Blood Religion top 10 Gamma Ray-materiaal is. Hoe een cliché vampier-insteek toch zo'n goede, aanstekelijke track voort kan brengen is me werkelijk een raadsel, maar verdomd nog aan toe als het niet enorm goed werkt. Tevens een van de eerste albums waar Gamma Ray bij vlagen ook een Black Sabbath vibe erin gooit. Niet al te subtiel op My Temple (hallo Sabbath Bloody Sabbath) en iets subtieler op Majesty. De vaart zit er meteen weer wat meer in dan het geval is op No World Order en dit is ook de reden dat ik toch een switch heb gemaakt en flink heb geschoven in de lijst. Ik vind Gamma Ray eigenlijk toch gewoon het beste als er snelheid in de songs zit en dit album (en zodoende dus ook Somewhere Out In Space) zijn toch eigenlijk vele malen sneller en vuriger dan No World Order. Geen probleem, van mening veranderen levert toch af en toe wat interessants op. Dat ik Majestic meer ga luisteren bijvoorbeeld, want buiten de twee Zimmermann-tracks (Condemned To Hell en Spiritual Dictator) vind ik alles erg goed.

Fight, Blood Religion, Majesty en Revelation zijn in ieder geval de absolute hoogtepunten van een album dat toch lekker fris klinkt. Meer Power Plant is qua sound altijd een goed idee.

Voorlopige tussenstand:
1. Land Of The Free
2. Power Plant
3. Majestic
4. Somewhere Out In Space
5. Heading For Tomorrow
6. No World Order
7. Sigh No More
8. Insanity And Genius

Typisch Gamma Ray en toch klinkt het anders. Majestic is het album dat Gamma Ray definitief de nieuwe eeuw inloodste. Ik denk dat Gamma Ray ook vooral een album als deze nodig had. Was het een logisch vervolg op No World Order geweest, dan zal er ongetwijfeld veel gemopperd zijn over hoe Kai Hansen in hetzelfde straatje blijft hangen.

De toon is wat zwaarder en duisterder. Toch hoor je wel dat het Gamma Ray is. Geen radicale koerswijziging dus, maar vooral een modernisering. Het maakt de band geloofwaardiger en veelzijdiger. Gelukkig komen de heren 'gewoon' weer met toffe songs aanzetten, zoals My Temple en Strange World. Het prijsnummer is natuurlijk Blood Religion. Niet staat een heel hoge waardering in de weg, totdat we aanbelanden bij Condemned To Hell en Spiritual Dictator. Erg jammer dat Gamma Ray plots met saaie middenmoters komt. How Long doet me ook vrij weinig. Majestic nestelt zich niet aan de top met Powerplant en Somewhere Out In Space, maar bij de andere die allemaal een keurige 4* verdienen. Goed album dus, maar Gamma Ray kan beter.



Tussenstand:
1. Powerplant
2. Somewhere Out In Space
3. Majestic
4. Heading For Tomorrow
5. No World Order
6. Land Of The Free
7. Sigh No More
8. Insanity And Genius

Een vermakelijke plaat, maar ik vind hem ook wat vlak. Het klinkt allemaal wat moderner, maar hierdoor vind ik het ook wat platter klinken. Verder bevat het album ook zeker wel kenmerkende nummers als Strange World. Leuk, maar daar blijft het ook wel bij.