Jay Nash - Letters from the Lost (2013)

Ik luister dit plaatje net op de lusiterpaal.
Het eerste nummer zit geloof ik in een Amerikaanse reclame.. komt me zo bekend voor...

Ja, dat nummer heeft inderdaad een bekende sound.. Ik kan nu even niet zeggen welke reclame het zou kunnen zijn, maar het zegt me wel iets. Verder een aardig nummer, zoals de meeste op dit album. Geen opzienbarend plaatje, maar wel erg degelijk. Nash heeft ook een aangename stem om naar te luisteren, hoewel hij naar mijn gevoel soms wat snel het melodrama opzoekt. Maar, dat is mijn mening, natuurlijk.

Na een paar keer meer geluisterd te hebben, moet ik toch concluderen dat Jay Nash een aardig debuut heeft opgetekend (is dit zijn debuut? In ieder geval enige plaat op MuMe..), maar er zijn een aantal kanttekeningen bij te maken. Jawel, het openings- en slotnummer zijn erg goed, wat ertussenin te beleven valt, is helaas van inferieure kwaliteit. Nash heeft een stem waar je veel emotie mee kan losweken, maar kiest telkens voor de veilige, brave weg. Doet me in die optiek een beetje denken aan de meer alternatieve kandidaat van een show als 'Idols'.

Ook muzikaal weet het me niet gauw mee te trekken, daarvoor is het gitaarspel iets te lamlendig en clichématig. Na een paar luisterbeurten was ik de meeste nummers beugehoord. Ook het gebruik van blazers in 'Sometimes' kon beter. Voor verbetering vatbaar, maar dat kan van het merendeel van de debuutplaten gezegd worden, dus zeker geen schande.

3 sterren