Van Dyke Parks - Super Chief: Music for the Silver Screen (2013)

Topplaat! , vermits je in de juiste tijd en stemming bent.
Van Dyke Parks, inmiddels een man op leeftijd, maakt de balans op van zijn componistenleven en stuit in zijn archief op stukjes filmmuziek. Soms gebruikt in obscure films (die ik helaas niet ken), vermengd met hoefgetrappel en kanonschoten (cowboyfilms!), echter al vaak verstoft. Opnieuw opnemen die handel! Op zijn eigen label kan dit en dat krijgen wij hier nu voorgeceedeed. Misschien een poging tot een gooi naar erkenning: Serieus Amerikaans Componist. Er staat muziek op dat zó op Radio 4 uitgestraald kan worden. Invloeden van Gershwin en Grofè, maar vooral zijn unieke, idiosyncratische stijl. (Is Idiosyncratisch niet altijd uniek?) Opvalt, is dat de man (híj maakt bovenal aanspraak op de term "Van the Man", nu we weinig meer horen van Morrison en Nistelrooij) nooit een droefgeestig stuk muziek heeft afgeleverd. Of je moet nostalgie droefgeestig vinden... Heel zijn muziek tintelt, verfrist en vervrolijkt. Vaudeville, ragtime, cancan, uitstapjes naar de Caraïben, alles buitengewoon smaakvol georkestreerd. Er spelen fantastische muzikanten mee (ik gok dat de gitarist Fred Tackett is) en het pianospel is vanouds des Van Dykes: altijd verfijnd en buitengewoon elegant.En hij zingt hier niet!!!
Van the Man verdiend zeker een plek in het rijtje S.A.C. (zie hierboven).

Ik ben het helemaal eens met wilemmusic, wat een vreemde, soms bizarre maar wel mooie plaat. Ik ken Van Dyke Parks eigenlijk niet echt, maar toen ik tot mijn verbazing een keer in de krijngloop een cd van hem zag, toch nieuwsgierig geworden en wat meer achtergrond informatie over deze artiest gelezen. Ik luisterde wel vooraf naar deze cd en wist niet echt wat ik er van moest vinden, is het soundtrack, een of ander project ?
Naar ik begreep heeft Van Dyke Parks is zitten snuffelen in zijn archief met allerlei soundtracks van verschillende films. Daarvan heeft hij er heel wat geselecteerd, maar geheel nieuw opgenomen. Prima muzikanten om hen heen, hij zelf aan de piano en geen enkele zang. De muziek gaat alle kanten op, veel verschillende stijlen, veel ook korte stukjes, zodat je amper op adem kunt komen. Heerlijke muziek die je steeds naar een nader oord of gevoel brengen, prachtig georkestreerd en het lijkt bijna een ode aan de veelzijdigheid van Van Dyke Parks, enkel hij speelt zelf wel de hoofdrol.
Natuurlijk moet je hier wel van houden. Het is geen cd die je zo maar even opzet en ik ben erg benieuwd naar ander werk van deze muzikant tevens zo veel meer.

Beste Teacher!

1. Song Cycle is een tijdloos album uit 1968 dat nog altijd verrast en verbaast.
2. Discover America is een zeer toegankelijke feestplaat die nooit verveelt.
3. Kijk eens op Wikipedia (of de post van Oldfart bij Song Cycle!) naar zijn ontzagwekkende hoeveelheid samenwerkingen, producties en arrangementen, teveel om er een paar van te noemen...
Succes en veel luisterplezier!