Billy Bang - Vietnam: The Aftermath (2001)

Met o.a.: Billy Bang (violin), Ted Daniel (trumpet), Frank Lowe (tenor sax), Sonny Fortune (flute), John Hicks (piano), Curtis Lundy (bass), Michael Carvin (drums)

De eerste van twee platen over Bang's belevenissen in de Vietnamoorlog en net als de laatste is ook deze heerlijk! Bang is van oorsprong een ware avant-gardist in de AACM stroming uit Chicago net als college Leroy Jenkins. Toch is Bang vaak al wat toegankelijker en heeft hij een soepelere toon. Op deze twee platen voor het Canadese Justin Time label is hij nog wat meer ingetogen en speelt zelfs freejazz toeteraar Frank Lowe liefelijke en bluesy lijnen. Het maakt de plaat niet minder spannend.

Een redelijk rechttoe rechtaan plaat maar dan wel met veel Aziatische invloeden in alle thema's. Daarnaast staat interactie tussen de muzikanten en emotie vrij centraal op de plaat. Het mooie en warme geluid van de opname komt dit alleen maar ten goede. Bang zelf swingt op de tracks waar hij mag swingen maar speelt even ingetogen op de (bijna) tranentrekkend mooie ballads zoals 'Moments for The Kiamia'. De bas van Curtis Lundy geeft het een heerlijk volle sound terwijl Hicks' uiterst melodieuze pianolijnen een mooi achtergrond decor vormen. Bang speelt prettig viool. Godzijdank gebruikt hij het niet alleen maar voor gepiep en geknars maar weet hij uiterst melodieus te spelen. Precies om die reden hoor ik hem stukken liever dan Leroy Jenkins.

Wat de plaat het meest bijzonder en onderscheidend maakt zijn de composities. Jazzy, dat echt wel maar de Aziatische invloed is heel duidelijk aanwezig. Een hele interessante reis door de ongetwijfeld nare herinneringen die Bang aan die oorlog bezit.