Roy Orbison - Orbisongs (1965)

Op de eerste helft van dit prachtalbum hoor je de meer vrolijke kant van Roy Orbison zoals in "Oh, Pretty Woman", zijn grootste hit ooit. "(Say) You're My Girl" en "Goodnight" waren ook grote hits maar worden ten onrechte niet zo vaak meer gedraaid.
De tweede helft is het weer melancholie wat de klok slaat, vooral dan in "Sleepy Hollow" en "I'd Be A Legend In My Time".

Dit is niet echt een regulier studio-album als ik het goed heb, eerder een compilatie van een aantal singles voor het Monument-label dat hij zou gaan inruilen voor MGM. Plaatkant A is lekker zwierige, opzwepende, guitige rock 'n roll, plaatkant B wat trager van aard. En dan moet ik zeggen dat die eerste kant me het meest bevalt, en nummers als Yo Te Amo Maria me echt te stroperig in de oren klinken. De opener van dit album is één van Orbison's meest bekende (en beste) liederen, maar van plaatkant B mag de afsluiter er ook wel wezen, hoewel ik de veel recentere versie van Johnny Cash absoluut prefereer.

3,5 sterren

Yo Te Amo Maria vind ook ik te stroperig en belet mij de volle 5* te geven. De rest vind ik uitstekend en niet alleen zijn grote hit Oh, Pretty Woman. (Say) You're My Girl verdient ook meer aandacht.