Matt Bianco - Indigo (1988)

Don't Blame It on That Girl is een erg lekker nummertje!

Die hoes herken ik! Heb deze op elpee

Werd (wordt) altijd zo vrolijk van zijn muziek. Lekkers zomers klinkt het. Wap Bam Boogie en vooral Good Times zijn lekkere nummers 3,5*

Inmiddels aangeschaft voor 3 euro op cd en dit is toch wel een hele lekkere guilty pleasure hoor. Muzikaal niet zo hoogstaand, maar ik krijg wel enom zin in de lente / zomer van deze muziek.

Heb de LP nog; aardig plaatje, maar wel duidelijk de minste van de eerste drie. Matt Bianco reisde af naar de VS en nam daar onder productionele leiding van Emilio Estefan dit album op. Het klinkt dan ook als een kruising tussen Matt Biano en de Miami Sound Machine (maar dan uiteraard zonder de zang van Gloria )
Dat levert een onderhoudend plaatje op als je houdt van dit soort Club Tropicana-zonnebranddisco. Kwalitatief hoogstaand is het niet allemaal, maar de singles Don't blame it on that girl en vooral Wap bam boogie brengen me nog altijd in de juiste stemming.

Tja, het waren de jaren tachtig en dus had je allerlei 12 inch versies en remixen van veel van deze nummers. Binnenkort verschijnt er van dit album een extended versie van 3 CD's, waarvan de laatste twee zijn gevuld met allerlei verschillende mixen en edits. Lijkt me een beetje overkill, maar voor de liefhebber...

Zie net dat de eerste twee albums van Matt Bianco nu eindelijk in uitgebreide release zijn te beluisteren via Spotify. Alleen dit album dan weer niet. Maar het beste nummer hiervan staat wel op bijna elke verzamelaar.

Hij moet nog uitkomen, een dezer dagen volgens mij. Dus dat de uitgebreide versie straks op Spotify staat, lijkt me een kwestie van tijd.

Nog een keer opnieuw, want ik zit zojuist naar de videoclip van Good Times te kijken. Dat vind ik het beste nummer op Indigo en dat getrompetter klinkt zeer sfeervol. Moest ik alleen wel zeker weten in welke versies nu sax en/of trompet gespeeld wordt, in de Miami mix wordt de trompet aan de kant gezet. Komt een beetje onverwacht en snoeihard aan dat het veelal matig scoorde als ik de singles statistieken erbij pak. Good Times is een prachtig liedje, dat verdient meer aandacht. Mijn ogen schieten bijna uit mijn oogkassen van verbazing, haalde More Than I can Bear écht maar plaats 50 in het Verenigd Koninkrijk? Mag dan wel een absoluut mirakel wezen dat ik het ooit heb leren kennen.