Indigo Girls - 1200 Curfews (1995)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Epic
-
Joking (4:28)
-
Least Complicated (5:15)
-
Thin Line (4:22)
-
River (3:53)
-
Strange Fire (5:14)
-
Power of Two (5:17)
-
Pushing the Needle Too Far (4:21)
-
Virginia Woolf (6:05)
-
Jonas and Ezekial (3:54)
-
Tangled Up in Blue (8:06)
-
World Falls (3:53)
-
Bury My Heart at Wounded Knee (5:09)
-
Ghost (6:04)
-
Dead Man's Hill (5:34)
-
I Don't Wanna Know (3:47)
-
Galileo (5:29)
-
Down by the River (9:43)
-
Love's Recovery (5:03)
-
Land of Canaan (4:26)
-
Mystery (4:47)
-
This Train Revised (6:39)
-
Back Together Again (2:03)
-
Language Or the Kiss (5:44)
-
Chickenman (7:28)
-
Midnight Train to Georgia (5:18)
-
Closer to Fine (4:45)
-
Bury My Heart at Wounded Knee [Studio Version] (5:00)
0
geplaatst: 14 mei 2009, 21:51 uur
Haha, het gemiddelde gaat met weinig stemmen wel rap omhoog, en daar heb ik het ook voor gedaan. Gemiddelde is nu 4.25 en dat is terecht!
Wat een superplaat met veel 'voorheen unreleasde' tracks.
Beslist luisteren:
Thin Line, Power of Two, World Falls, Galileo, Midnight Train To Georgia.
Ach, eigenlijk allemaal. Tijdloze muziek!
Wat een superplaat met veel 'voorheen unreleasde' tracks.
Beslist luisteren:
Thin Line, Power of Two, World Falls, Galileo, Midnight Train To Georgia.
Ach, eigenlijk allemaal. Tijdloze muziek!
0
geplaatst: 7 maart 2024, 18:06 uur
Lekker Live is nooit weg. En de dames staan hun 'vrouwtje'. Een compilatie van diverse optredens, mooi opgenomen en inderdaad Ketter, alle nummers zijn het beluisteren waard. Amy doet River van Joni Mitchell alle eer aan en samen doen ze hetzelfde met Dylan's Tangled up in Blue, waar Scarlet Rivera het kunstje mag herhalen dat ze deed op Blood on the Tracks. Ze geeft meerdere nummers extra glans. Ook Down by the River van Neil Young krijgt een mooie make-over. Gail Ann Dorsey steekt in Midnight Train to Georgia Gladys Knight naar de kroon in een dijk van een ensemble-uitvoering. Het indrukwekkende Burry My Heart at Wounded Knee van Buffy Sainte-Marie krijgt een reprise in de vorm van een studio-opname. Hoewel dit nummer uit 1992 stamt, is de tekst zo relevant als was die gisteren geschreven. Het album sluit af met een 'verborgen nummer'. Dit is een beetje een vreemde eend in de bijt, die w.m.b. achterwege had mogen blijven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.