Mike Oldfield - The Killing Fields (1984)

Opzienbarende score die zowel geweldig experimentele elektronische muzike combineert met een machtig thema. ''Pran's Departure'' is als een overture van het main theme van de score, vluchtiger en dramatisch sterker. 4 sterren

Bij momenten heel aangrijpend, majestatisch, emotioneel diepgaand en dus subliem. Af en toe ook wat veel van hetzelfde. Zonder ooit de film gezien te hebben, kan ik me een beeld vormen van het dramatische gehalte van deze film. Ik weet alleen niet of de film aan mijn verwachtingen zou voldoen, want sommige muziekstukken zijn echt wel heel mooi. De film is het wellicht ook. Dit album is nog maar eens een bewijs van het talent van Oldfield, die op veel vlakken en met veel genres heel goed uitpakt. Een 4 mag hier wel, maar zeker niet hoger. In zijn geheel niet altijd even sterk.

Hmm, dat is een goeie. Dit is een van die scores die vooral mede dankzij het overrompelend mooie, dramatische thema een te hoge verwacht oproept. Alhoewel je met de experimentele soms atonale stukken niet weet precies weet tot hoe ver dit zou reiken. Ik persoonlijk kon het nog wel binnen de verwachtingsperken houden. Echter enkele andere mensen die ik heb aangestoken met The Killings Fields score waren enorm teleurgesteld. Moeilijk, maar misschien is de film wel niet zo goed als in mijn herrinnering en is de score enkel van niveau...

Voor Neo: je laatste zin (is de score enkel van niveau ...). Ik versta je echt niet.

Dat het kan zijn dat na al die jaren de film tegen zou kunnen vallen, wat zou betekenen dat ik enkel nog de score goed zou vinden.

THE KILLING FIELDS
vind ik een onderschat album.
Uiteraard is dit te veel een collage van filmgeluidjes
en te weinig een album dat op zichzelf overeind blijft.

Maar deze filmmuziek is toch behoorlijk sterk.

Pran's Theme dat meerdere malen in andere versies
terugkomt is echt een ontroerend en pakkend themaatje.

Evacuation en Execution zijn de beste voorbeelden
van de atonale synthesizermuziek die Oldfield schreef.
Voor synthesizer adepten toch een aanrader om te checken.

Etude is niet door Oldfield, maar door de Spaanse componist
Francisco Tarrega geschreven ... het werd een klein hitje,
maar staat in schril contrast met de rest van het album.

Tracks 9, 10, 11 en 12 zijn gewoon muzikale flarden die
beeldondersteunend werken en los van de film niet spreken.

Op Bad News en Good News horen we het meest
de bekende sound van Mike Oldfield terug ... op Bad News
zijn dat de mooie gitaren en op Good News het folkfluitje.

Kortom: een aanrader voor mensen die de film kennen
en voor liefhebbers van synthesizer filmscores ...

Prachtige muziek bij een schitterende film.

Ben ik met je eens, maar de tragiek die uit de melodie spreekt vind ik wel enorm goed bij de film passen. (Het nummer wordt bij de aftiteling gedraaid) Ik krigg er elke keer weer kippevel van en tranen in mijn ogen.

Overigens vind ik Requiem for a City toch ook één van de mooiste stukken van het album.

Een indrukwekkend stuk muziek bij een indrukwekkende film, over een walgelijke periode in menselijke geschiedenis!

Eigenlijk is het verbazingwekkend dat The Killing Fields de enige soundtrack is die Mike Oldfield gemaakt heeft, aangezien hij echt uitstekend werk heeft afgeleverd. De muziek wijkt af, van veel van zijn reguliere albums, maar brengt daardoor een eigenzinnige stijl met zich mee, die prima aansluit op één van de meest aangrijpende en indringende films die ik gezien heb.
De muziek is voor een groot gedeelte redelijk minimalistisch te noemen, maar werkt daardoor juist extra goed. Goed voorbeeld is de electronische compositie "Evacuation". Dit nummer is geweldig opgebouwt en ademt een aangrijpende, chaotische sfeer uit, die perfect in de film verwerkt zit.
Andere hoogtepunten zijn het bloedmooie "Pran's Theme" die meerdere keren terugkomt en uiteraard het geweldige, bewerkte stuk "Etude", waarop de kenmerkende gitaarlijnen van Mike zowaar eindelijk een keer opduiken.
De nummers 9 t/m 12, wat als het ware een soort 4-luik vormt, vind ik het beste gedeelte en ademt een behoorlijk naargeestig en huiveringwekkend sfeertje uit. Vooral "The Year Zero" en "The Killing Fields" zijn zeer beklemmende momenten. De stukken worden gebruikt bij een aantal van de meest akelige scenes in de film, waar ik, elke keer als ze weer voorbij komen, rillingen van krijg. Degenen die de film kennen, zullen weten wat ik bedoel.

The Killing Fields is een zeer bijzonder album, en biedt een andere kijk op de muziek van Mike Oldfield in het algemeen. Zelfs los van de film, vind ik de muziek zeer goed te pruimen. Zowel de soundtrack als de film zijn meer dan zéér de moeite waard te noemen en de film moet je sowiezo gezien hebben, ook al gaat het inderdaad over, zoals Helicon al vermelde, over een niet al te fijne periode in de geschiedenis van de mensheid.
Een pluim voor The Killing Fields!!!

Ik lees niet op het Mike Oldfield forum dat The Killing Fields
mee wordt opgenomen in de reeks deluxe-edities van Universal.

De soundtrack zal dit jaar samen met Discovery in remaster worden heruitgebracht.
Goed nieuws omdat Oldfield van beide albums nog behoorlijk wat restmateriaal zou hebben liggen.

Hij beweert echter dat hij het niet allemaal bruikbaar acht,
maar overweegt om dingen via zijn site beschikbaar te maken.

ik sluit me helemaal aan bij dream555, zijn commentaar op dit wel heel aparte album van Mike klopt!
Ik zou bijna voor 4 gaan, maar vind het toch net niet genoeg. Dit album is echt het tweede buitenbeentje van Mike (net als Amarok). Maar de sfeer is fantastisch, en de thema's aangrijpend mooi...

De remaster klinkt uitstekend. Het blijft natuurlijk een vreemde eend in de bijt in Oldfield's oeuvre, maar juist daardoor interessant. De twee bonustracks zijn niet echt de moeite waard, ik had gehoopt op onuitgebrachte muziek van deze fantastische score (maar misschien is dat er niet). Maar goed, beter dan helemaal niks.

Nee er zal niet meer zijn. Alle tot nu toe uitgebrachte remasters van Oldfield bestaan uit 2 a 3 schijfjes. Er kwam natuurlijk nog een plaat uit van Oldfield in '84 en die is ook opnieuw verschenen. Op de 2de schijf van dat pakketje en daarop staat de zogenaamde 1984 suite waarbij nummers van Killing Fields en Discovery door elkaar heen tot 1 stuk zijn gemaakt. Stijlvol gedaan.

Nog een tip. De bonustrack Bones op de remaster van Discovery
(verscheen op de 12" single van To France) is een lost track van deze soundtrack.
Je hoort namelijk het reutelende vee over de paden strompelen.

MIKE OLDFIELD - Bones [1984 Killing Fields leftover from To France 12''] - YouTube

Bones staat als bonustrack op Discovery. Hij komt na het reguliere album samen met de 12" van To France, In The Pool, Afgan en een instrumentale versie van Tricks of the Light.

De bonustracks op de Killing Fields remaster zijn 2 7" edits

Klopt natuurlijk. Ik was te vlug met mijn tekst en heb het rechtgezet.