Rygar - Modulation (2012)

Tja, ik refereerde al naar dit album zo'n 1,5 jaar geleden in mijn bericht bij het album Ebia - Hunter of Worlds (2008).
Laat het nu maar eens een keer tijd worden om dan ook daadwerkelijk eens stil te staan bij dit album.

Modulation is eigenlijk het eerste, échte album wat Michiel van der Kuy en Rob van Eijk onder de naam Rygar hebben uitgebracht. Als je Rygar - The Album (2001) niet meeteld tenminste.
Immers is The Album enkel ooit als promotie-album uitgebracht, maar is het uiteindelijk nooit tot een officiële release gekomen.
Naast een aantal singles die eind jaren '80 al zijn uitgebracht, is Modulation dus écht het eerste, échte debuut-album van Rygar. Waarbij je je alleen kan afvragen waarom het zo lang heeft geduurd.....maar goed.

Rest de vraag: zat het publiek überhaupt in 2012 nog te wachten op een album van Rygar? Tja, de synthdance-liefhebbers denk ik wel. De fans beschouwen de singles van Rygar immers als klassieke synthdance-tracks. En dat zijn ze ook gewoon, hoe je het went of keert...

Synthdance is ontstaan uit de Italo Dance-stijl uit de jaren '80. Het is de instrumentale variant erop en Michiel van der Kuy is absoluut een grote naam en was en is eigenlijk nog steeds van grote invloed binnen dit genre. Hij is o.a. verantwoordelijk voor releases uitgebracht onder de project-namen Laserdance (de onbetwiste, belangrijkste vertegenwoordiger binnen dit genre), Koto, Proxyon en Area 51 (deze laatste twee trouwens met Rob van Eijk).

Modulation is volgens mij de eerste samenwerking tussen die twee sinds het matige Area 51 - Message from Another Time (2005). Wat volgens mij van belang was, was om een album af te leveren die niet alleen de synthdance een frisse 'boost' gaf, maar ook om aan te tonen dat er ook nog in deze tijd prima albums in dit genre te maken zijn. Ook al is het genre uitgekauwd, allesbehalve vernieuwend te noemen en al helemaal niet grensverleggend meer.
Dus moet je dat compenseren met een energierijk album die niet alleen fris en dynamisch klinkt, maar die ook memorabele composities bevat.
Is Modulation dat dan ook? Het antwoord is een volmondig JA!!

Het is sinds tijden dat ik weer oprecht genoten heb van een synthdance-album. Ik durf zelfs stellig te beweren dat Modulation nu al een moderne klassieker genoemd mag worden. De beide heren hebben het absoluut voor elkaar gekregen om de indrukwekkende drive en dynamiek van Laserdance-klassiekers als Laserdance - Future Generation (1987) en Laserdance - Around the Planet (1988) te evenaren. En dat is gewoonweg knap te noemen.

Het album is echter niet helemaal perfect, helaas. Men heeft er namelijk voor gekozen om een aantal van de oude Rygar-klassiekers op dit album te laten zetten. Immers waren deze nummers nooit officiëel op CD uitgebracht, dus werd het hoog tijd. Wat ook zeker te begrijpen is. Echter zorgt het wel voor wat onbalans. De oudere nummers zoals "Space Raiders" en "Star Tracks" klinken i.m.o. nu wel wat gedateerd, waardoor ze een beetje uit de toon vallen tegenover de nieuwe tracks die hoorbaar een stuk voller en moderner klinken. En dat is een beetje zonde, want de genoemde tracks zijn wel goed, alleen i.m.o. klinken ze nu wat misplaatst. Ondanks de oppoetsbeurt die ze gehad hebben.
Ook "Space Raiders Part II" (die hoorbaar qua structuur in het verlengde ligt van "Space Raiders") is goed bedoeld, maar komt helaas niet echt uit de verf.
De 2012 remix van "Star Tracks" is daarentegen wel weer goed, omdat deze qua sound dichter bij de nieuwe nummers staat. De vernieuwde vocoder klinkt ook wat doeltreffender. Al met al klinkt het gewoon net even wat vernieuwender.

Maar goed... De rest van de nummers zijn werkelijk waanzinnig en tillen dit album naar een hoger plan.
Opener "Robotic Voice" knalt er meteen letterlijk en figuurlijk goed in. Uitstekende album-opener die meteen herkenbaar en vertrouwt overkomt.
Andere toppers zijn het krachtige mid-temponummer "Humanity", met mooie melodielijnen.
Verder is het titelnummer werkelijk te gek. Met dit nummer laat Rygar horen dat synthdance nog altijd springlevend is. Wat een positieve energie spat er van dit nummer. Heerlijk!
En daar blijft het niet bij. Wat te denken van het flitsende "Vitruvian Man". Beukend, flitsend, opzwepend, verslavend! Gaan met die banaan!
Ook "From the World to the Sun" ademt iets speciaals uit. De flitsende thema's in combinatie met effectief gebruik van de vocoder (iets wat in veel van de andere nummers ook op een goede manier naar voren komt), werkt uitstekend.

En zo kan ik niet anders dan concluderen dat Modulation absoluut één van de betere synthdance-albums is die ik in tijden gehoord heb. Het kan dus toch, want dit smaakt naar meer!!