Cowboy Junkies - Open (2001)

Erg donkere plaat van The Cowboy Junkies. Apart sfeertje, erg beklemmend, om schrik te krijgen... en tegelijkertijd: wat een juweeltje zeg, deze plaat. De stem van Margo Timmins.... om te smelten... ik zie ook zo weer het optreden voor me in de AB dat dit album promootte... hoorde de meeste nummers van "Open" eerst Live dus... en ook toen was het héél apart, donker, 'eng' en ook wel lichtjes fantastisch.. ik zie Margo daar nog zitten met haar kopje thee onder een staanlamp op het podium, allemaal heel erg huiselijk en erh... erg weinig rock 'n roll.. en toch...

Maar goed. Terug naar het album...
Stuk voor stuk mooie liedjes zijn het, en het label "country" dat wel eens/vaak met The Cowboy Junkies ge-asscocieerd werd/wordt is hier veel minder van toepassing, dan wel: ROCK en BLUES. Dat laatste zeker al wat sfeer betreft... het zijn veelal ingetogen en midtempo nummers, waarbij de elektrische gitaar echter de nodige ruimte krijgt, gesteund door een knappe ritmesectie en Margo's prachtstem... En ja, af en toe wordt er zelfs "echt" gerocked...
Hoogtepunten zijn toch echt wel de héél dreigende opener "I did it all for You", maar ook en vooral (!) "Bread and Wine" en "Dragging Hooks (River Song Trilogy: Part III).
Maar een prachtsong als "Dark Hole Again" mag ook geen onrecht gedaan worden en dient dus ook vermeld te worden....

Melancholie.... schoonheid... eenvvoud.... sfeer, ja vooral veel sfeer.... de immer prachtige stem an Margo ...

Heel mooie plaat, en wat mij betreft: een aanrader !

Heerlijke plaat met een hele goede zangeres.
Paar rustige nummers maar merendeel iets pittiger dan ik van ze gewend ben.

Eens. En zo hoor ik ze het liefst. Van mij hoeft de country niet zo, en mogen ze de rockende nummers ook beperken. Laat het maar lekker broeierig en sfeervol wezen. Ik denk dat ik daarom All that Reckoning, Demons en Renmin Park ook hun mooiste albums vind.

Prachtig album, wat mij betreft een van hun beste. Een stuk ruiger dan we tot dan toe gewend waren van de Cowboy Junkies maar het contrast tussen de bluesy gitaren en de stem van Margot Timmins pakt erg mooi uit. Absolute hoogtepunt voor mij is 'I'm So Open' , wat een prachtig nummer is dat....