Dit is natuurlijk niet “zomaar” een Aretha Franklin album. Het gehele album gold als een soundtrack voor de Warner Bros. film ‘Sparkle’, hoewel geen van deze nummers door Aretha in de film zelf ten gehore werden gebracht (zelfde nummers maar andere vocalen). De twee voorgaande Aretha albums waren volledig geflopt en met dit album scoorde ze dan een redelijk succes (album werd goud), alhoewel ze het succes van jaren eerder niet meer evenaarde. Aretha zou gedurende de rest van haar Atlantic periode ook geen hits meer scoren. Het nummer ‘Something he can feel’ werd in Amerika haar laatste Top40 hit gedurende het tweede gedeelte van de jaren ’70. Persoonlijk vind ik het werk na haar Atlantic periode niet bepaald interessant en voor mij is dit zo’n beetje een van haar laatste albums die ik weet te waarderen.
Op ‘Sparkle’ horen we naast soul een bijzondere eigentijdse vorm van R&B. Ik heb dit album de laatste tijd weer een aantal luisterbeurten gegeven en ik vind dat het album als geheel nog steeds erg fris klinkt. De grootste hit van dit album ‘Giving him something he can feel’ is overigens mijn favoriete nummer op dit album samen met 'I get high' en 'Loving you baby'. Later zou het eerst genoemde nummer, samen met ‘Hooked on your love’ gecoverd worden door En Vogue en op hun meest succesvolle album tot op heden verschijnen: ‘Funky divas’. Eigenlijk vind ik alle nummers op deze plaat wel erg fijn, sublieme instrumentatie en de stem van Aretha is uiteraard ook weer top. Zelf zou ik dit willen omschrijven als een van de meest “hippe” albums van Aretha, niet mijn favoriet maar qua klanken behoorlijk tijdloos. Correctie: ik denk dat dit het meest hippe Aretha album is!
Overigens is deze plaat onlangs weer heruitgebracht op CD en is dus weer volop te bestellen voor minder dan een tientje. Dat is deze sprankelende plaat wel waard! Uiteraard weet ik dat dit album eerder op CD is verschenen maar de nieuwste remaster heeft van alle releases het mooiste geluid, vandaar dat ik het maar even aangeef.