Kate & Anna McGarrigle - Pronto Monto (1978)

Vreemd dat er bij dit album nog geen berichten staan. Dit album was destijds mijn eerste kennismaking met de dames McGarrigle, en ik kocht het in een tijd dat hele volksstammen overschakelden op cd's en om die reden soms hele collecties de deur uitdeden. Helaas verkeerde mijn exemplaar niet in goede staat, wat mijn waardering in ongunstige zin beïnvloedde.

Onlangs kocht ik het echter op cd. Het is dit jaar, na lang wachten, eindelijk opnieuw verschenen, en ik vond het beter dan ik aanvankelijk dacht. Weliswaar niet zo overrompelend als hun debuut, maar toch naar mijn mening zeer overtuigend. Waarderingen lager dan 3* snap ik echt niet. Er staat geen enkel verkeerd nummer op, al kan ik me voorstellen dat het van Roy Orbison en Elvis bekende Tryin' To Get To You niet bij iedereen in de smaak valt - zelf vind ik dat de McGarrigle Sisters er goed mee weg komen. Ook de productie die wat meer "mainstream" is vind ik nauwelijks een bezwaar.
Voor mij één van de fijnste re-issues van 2016 tot nu toe.

Fixture in the Park prachtig nummer over een vrouw die alleen nog de natuur over heeft.
Misschien voor mij wel hun mooiste nummer.

kan ik me alleen maar bij aansluiten. vandaag met jaar vertraging voor midprice meegegrist.

een merkwaardig lage score voor dit derde album van de Canadese McGarrigle zussen, want zoveel minder is de kwaliteit van dit album niet dan de vorige 2 voltreffers, het gelijknamige debuut en "Dancer With Bruised Knees".

op "Pronto Monto" speelden wederom vele klasbakken aan sessiemuzikanten mee, o.a. Stephen Gadd, Gary Mallaber (drums), Pat Donaldson, Tony Levin (electric bass), Jerry Donahue, David Spinoza (electric guitar), Freebo (tuba) en Michael Moore (upright bass).

"Pronto Monto" (Take Your Coat) werd geproduceerd door muzikant/producer David Nichtern, die door Lenny Waronker van Warner Bros. was gevraagd, nadat hij de hit "Midnight at the Oasis" voor Maria Muldaur had geschreven en een track op haar debuut album had geproduceerd. Het idee was om een meer mainstream album te maken. volgens Anna McGarrigle "the third album meant to be more commercially viable, with less folk instrumentation and maybe tighter tracks than, say "Dancer With Bruised Knees", which was the loosest of the three Warner records".

wijlen Kate en Anna McGarrigle zijn/waren beide geweldige zangeressen en songwriters van de buitencategorie. beide zijn/waren ook klassiek geschoolde muzikanten.

alle tracks op dit album schreven de dames zelf (een aantal co-written), uitgezonderd "Just Another Broken Heart" (David Nichtern), "Tryin' to Get to You" (Charlie Singleton, Rose McCoy) een nummer dat veel eerder verscheen op de debuut LP van Elvis Presley (RCA label) en "Cover Up My Head" een track van Galt MacDermot (met tekst van William Dumaresq), die de nummers schreef voor de musical "Hair".

de lead vocals op de songs worden afwisselend door Kate & Anna verzorgd ofwel met de van hen bekende prachtige harmoniezang ingevuld, af en toe aangevuld met Chaim Tannenbaum, Peter Weldon en Anna's echtgenoot, de Canadese journalist en schrijver Dane Lanken.

Favoriete tracks (voor zover van toepassing):
"Oh My Heart" (Anna McGarrigle & Dane Lanken), het aanstekelijke "Pronto Monto" (Kate & Anna McGarrigle & Philippe Tatartcheff) met accenten van mandoline en harmonica , "Stella by Artois" (Kate McGarrigle) dat opent met de regel "in Rotterdam, '77, I had a Birthday" met een heerlijke klarinet partij, en de prachtmelodie van "Bundle of Sorrow, Bundle of Joy" (Anna McGarrigle).

de zussen deden Nederland slechts 5 keer aan en gaven concerten in o.a. club Eksit, Rotterdam (1976), De Doelen, Rotterdam (1977, 1981), Melkweg, Amsterdam (1996) en de laatste keer in 2005 op het Blue Highways Festival in Vredenburg, Utrecht. benieuwd of er onder de MuMe gebruikers mensen zijn, die 1 van deze concerten hebben bijgewoond.

dit derde album voldeed niet aan de verkoopverwachtingen van Warner Bros., waarna zij door dit label werden gedropt.

Album werd geproduceerd door David Nichtern
Recorded at Sunset Sound Recorders, Los Angeles & A&R Studios, New York City

deelcitaat uit de liner notes:

"There's no shortage of wonderful songs on the album, many of which were grown directly out of Kate and Anna's experiences with childbirth, love and loss. Anna wrote the opener "Oh My Heart" with her husband Dane Lanken. "We were married in the late summer of 1977 and had a baby boy a week later. Now we were a family, and the song is an affirmation, for better or worse, of our love for one another. "Bundle of Sorrow, Bundle of Joy" was also written around this time with the blunt lyrics "Once there were just two of us. now there's another mouth to feed"

"Pronto Monto" failed to burn up the pop charts, but the McGarrigles went on to record many other terrific albums, in later years often joined by their extremely talented progeny and family circle. After Kate's death from cancer at age 63, Joe Boyd helmed a series of tribute concerts in London, New York and Toronto, which yielded the Nonesuch double cd "Sing Me The Songs: Celebrating The Works Of Kate McGarrigle"

Heb direct mijn score iets opgevijzeld naar 4.5 want dit is inderdaad een van de vele bijzondere parels hier op MM.

Maar Potjandosie ik schrok even bij het lezen van jouw -als altijd- goed gedocumenteerde en geschreven recensie van dit prachtalbum, bij het lezen van de eerste regel van de vierde alinea, aangezien de gezusters in een adem genoemd worden. Maar gelukkig leeft Anna nog. Er staat wel zijn/waren... maar ik dook toch direct Wikipedia op om te zien of ik iets gemist had.

Al de albums van deze geweldige performers draai ik nog steeds met veel plezier.

klopt Roxy6 het staat er wat ongelukkig besef ik achteraf, maar inderdaad gelukkig leeft Anna nog