Sleeze Beez - Powertool (1992)

Het beste album van deze jongens, incl. het hitje "I don't want to live without you".
Erg Amerikaanse rock, bedoeld om Amerika en de rst van de wereld te veroveren. Aan de inzet en houding lag het niet (of juist weer wel?).

Prima opvolger van het al even prima Screwed, blued & tattooed. Deze laat duidelijk horen dat ze Amerika willen veroveren. Een sound die behoorlijk richting Def Leppard gaat. Erg? Nee joh, juist helemaal niet! Geweldige catchy songs als Raise a little hell en Watch that video die zo de hitlijsten destijds hadden kunnen (en moeten) bestormen. Helaas nooit iets van terecht gekomen. Al is ballad I don't wanna live without you nog een kleine hit geweest.

Heerlijke CD. Eigenlijk bijna net zo goed als 'Screwed'. Als dit een Amerikaanse band was geweest, dan waren ze veel groter geweest.

Vandaag sinds lange tijd weer eens geluisterd. Blijft een fantastisch album! Afsluiter Pray for a miracle viel me na al die tijd ineens op als klasse song!

Word het niet eens tijd voor een re-release op vinyl?

Ja man. En dan gelijk ook Insanity beach en Live in Tokyo a.u.b. Via via heb ik vernomen dat Andrew Elt er wel oren naar heeft. Misschien 'loopt' er al wel het één en ander. Laten we het hopen!

Screwed Blued & Tattooed hoort daar ook bij. Een paar jaar terug zag ik die lp voor 20 euro bij de Vinylloods staan, maar ik had al het een en ander en wilde daar nooit over de 50 euro gaan. Nu staat die juist voor minimaal 50 euro op Discogs! Zelfs de cd's van de band staan daar voor flinke prijzen.
Zelfs hun magere debuut-lp (vanwege de slechte zanger) staat er voor een aardig bedrag te koop. Maar die ga ik niet verkopen.

Maar fijn dat Andrew Elt er wel oren naar heeft voor re-releases op vinyl

Ja klopt, natuurlijk hoort Screwed blued & tatooed daar ook bij! Maar aangezien ik die al heb zag ik die over het hoofd Heb ik ooit voor €5,- in NM staat gekocht. Tsja, dat soort prijzen kun je nu wel vergeten. De cd's heb ik ook nog allemaal, Op de één of andere manier komen die (nog) niet in aanmerking om van de hand te doen

Lekker houden

Ik was eerlijk gezegd alleen bekend met het vorige album die ik destijds graag draaide. Geen idee waarom ik daarna afhaakte. Dit soort muziek was natuurlijk in 1992 al helemaal niet meer hip maar daar trok ik me nooit zoveel van aan. Maar door de verschuiving richting grunge hoorde je er ook weinig over. Volgens mij heeft het ook een tijdje op de plank gelegen, iets wat het voor de band ook niet makkelijker maakte natuurlijk.

Ok het album zelf dan. Die blijkt lekker energiek. Elt heeft een prima rauwe strot, de productie is erg goed en er word lekker gemusiceerd. Qua stijl is het een logisch vervolg op Screwd Blued and Tattooed. Al klinkt het zo mogelijk nog Amerikaanser. Bij bepaalde nummers hoor ik wat lekker sleazy slide gitaarwerk voorbij komen. Het is allemaal net wat professioneler gedaan dan voorgaand werk en het is duidelijk gemaakt in een poging aansluiting te vinden bij grote jongens als Skid Row, Tesla, GNR, Motley Crue, etc. Toch snap ik wel dat ze hier vrij weinig potten mee hebben gebroken. Zelfs als het 2 jaar eerder was uitgekomen niet. De songs hebben over het algemeen net wat te weinig om het lijf om echt te blijven hangen.

Er schijnt ook een video The Making Of Powertool te zijn maar die ben ik nog niet tegengekomen, behalve dit korte stukje:

https://www.youtube.com/watch?v=dWp63XfyqG8

Het is iig duidelijk waar de heren destijds dol op waren zullen we maar zeggen

Dat weet ik nog niet zo zeker. Nummers als Raise a little hell, Watch that video maar vooral I don't want to live without you zijn perfect om hoge ogen in de hitlijsten te gooien. Sterke songs die niks onder doen voor de gemiddelde hit van de bands die je opsomt.

Appetizer en Raise a Little Hell vormen natuurlijk een zeer fijn duo. Als je een energiek hardrock plaatje wil openen doe je dat natuurlijk op deze manier. Raise a Little Hell is een te gekke track.
Watch That Video doet mij qua zang en structuur altijd wat denken aan Alice Cooper, alsof het nummer weggelopen lijkt te zijn van Poison, het is wederom een sterke song.
Dit niveau wordt echter niet de hele lengte vastgehouden, slecht wordt het nergens, de ballads vind ik vrij weinig aan en enkele nummers kennen net niet de frisse invalshoek die nodig is om geboeid te blijven.
Met Powertool konden de heren echter de concurrentie met veel van hun internationale collega's aan, daar is het muzikale geweld gedegen genoeg voor.
Het afsluitende studio album Insanity Beach kreeg een wat grofkorreliger geluid, de teksten werden serieuzer van aard, maar ontbeerde het songmateriaal de frisheid van zijn voorganger.

Raise a little hell en Watch that video zijn zeker prima songs hoor en lekker energiek uitgevoerd. Maar als ik ze afzet tegen de knallers op Screwed dan vind ik die gewoon beter. I don't want to live without you vind ik een vrij vervelende, stroperige ballad. Dan luister ik 10X liever naar het stevigere Stranger Than Paradise.

Ik begrijp ook wel waarom Atlantic het album niet meteen goedkeurde en wilde dat ze een paar maanden naar Amerika kwamen om betere nummers te schrijven. Maar daar kwam dus niks van op de plaat terecht. Ze jamden wat met oa Gene Simmons en lagen verder iets te graag in het zwembad heb ik begrepen. Uiteindelijk namen ze het album zoals ze oorspronkelijk in gedachten hadden op in Engeland. Er had voor mijn gevoel wel meer in gezeten dan er uit kwam.

Ik kwam nog dit interview met Andrew Elt tegen. Erg leuk, duurt bijna 4 uur en alles komt voorbij, ook de Powertool tijd. Veel leuke anekdotes. Sympathieke vent ook lijkt mij die nog steeds geweldig kan zingen.

Bedankt voor de tip! Ik hoop er de komende tijd een keer de tijd voor te vinden om het te luisteren. Ik weet nog dat er rondom het verschijnen van Powertool de nodige publiciteit was. De heren stonden echter niet bepaald bekend als 'geraffineerd' meen ik. Werden als 'lastige jongens' weggezet. En dan wordt, het zeker in dit landje, al vrij lastig.

Wat ik mij nog van deze periode kan herinneren is dat de heren in de VS nog redelijk succesvol waren. De band vormde niet alleen het voorprogramma van Skid Row, ze hebben zelf ook nog maandenlang zelfstandig de concerthallen/clubs aangedaan in de VS. Dat is toch knap.
Screwed Blued N Tattooed bleek een succes te zijn.
De heren kwamen begrijpelijkerwijs terug in Nederland met een bepaalde air en een zelfvertrouwen van heb ik jou daar.
Dergelijk gedrag moet je natuurlijk met een knipoog nemen maar het wilde in Nederland vanaf de jaren 90 niet vlotten, mede door het veranderende muzikale klimaat was de koek na Insanity Beach op.
Desalniettemin is het knap wat de heren hebben neergezet, met Powertool als beste wapenfeit.