Compleet in de traditie van de Berlijnse School, is dit album van de Nederlandse formatie Free System Project misschien wel het beste voorbeeld van hoe Tangerine Dream wel héél gevaarlijk dicht benaderd wordt qua stijl. Protoavis zou zo door kunnen gaan als opvolger van Phaedra of Rubycon.
Verspreid over de 3 lange tracks, die overigens wel behoorlijk tegenover elkaar in te leveren zijn, zijn vreemde, bij vlagen naargeestige en rustige klanktapijten te horen die gepaard gaan met sequence-gedomineerde passages. Het is gewoon overduidelijk te horen, hoe diep geworteld FSP zit in de populaire stijl, waar Tangerine Dream en Klaus Schulze groot mee zijn geworden in de jaren '70.
Het siert FSP trouwens wel, hoe sterk ze de muziek weten op te bouwen. Soms duurt het wel meer dan een kwartier, voordat bobbelende sequences hun intrede doen.
Dit is dan ook échte luistermuziek, waar je flink en goed voor moet gaan zitten.
Als je je muziek wilt in de beste traditie van de voornoemde Duitse iconen, dan is dit album eigenlijk verplichte kost.
Het is op zich wel jammer dat FSP door de jaren heen, hun eigen gezicht verloren zijn, en zo verschrikkelijk leunen op de typische stijl van de Berlijnse School. Daar staat tegenover dat ze de stijl als geen ander beheersen, en samen met het Britse Airsculpture en Arcane, zo'n beetje de beste vertegenwoordigers zijn van het opnieuw tot leven wekken en maken van deze retro-stijl. Ze doen het met verve, en daardoor compenseren ze het wel voor een groot gedeelte. Daarbij komt ook nog eens kijken, dat ik Protoavis, ondanks de lak aan originaliteit, eigenlijk een sterk album vind. Daarom toch 4 punten.