Ray Wilson - Live and Acoustic (2002)

Wat een verschrikkelijk lekker album!
De stem van Ray Wilson doet het goed met de songs op dit schijfje!
Zowel de eigen nummers als de Covers van o.a. Genesis en Bruce Springsteen zijn mooi uitgevoerd.

Een lekker schijfje om van te genieten!

Wilson is niet de meest briljante songschrijver maar zijn stem is ontzettend fijn en dit acoustic album is dan ook zo heerlijk in de late avonduren te samen met een goede wijn. Verassend vind ik de uitstekende cover van Bruce Springsteen en de twee Genisis covers uit het Gabriel tijdperk. Ook erg leuk zijn The Airplane song en Swing Your Bag een nummer dat je niet achter Wilson zou zoeken. Verder valt mij op dat Sarah regelrecht gejat is van Polly van Nirvana, maar met een dergelijke stem is het de man vergeven.

Sarah gejat van Nirvana's Polly??? Ik haal het er niet uit.

Eigenlijk is dit een geweldig concert. Drie mensen. Twee acoustische gitaren, een mannelijke (Ray Wilson uiteraard) en een vrouwelijke stem. Dat is alles.

En die sobere setting is best moeilijk om een heel concert lang te vermaken. Dat is ze goed gelukt. Met bijzonder gebrachte covers, zoals In The Air Tonight, Mama, en het volledige acapella gezongen Desperado.

De andere covers en zijn eigen werk zijn op deze manier ook uitstekend gebracht. Vier dikke sterren!

Mooie plaat. Alleen jammer dat Desperado niet strak op de puls wordt gezongen...

strak op de puls?

Hij loopt heel vaak voor op de maat. Als je acapella zingt is dat de grootste valkuil. Probeer hem maar eens mee te tikken, lukt je niet... Zo voelt de uitvoering gehaast en onnatuurlijk, en dat is jammer.

Oké. Dat ga ik doen. Ik heb dat nummer eigenlijk nooit heel erg goed beluisterd, omdat ik het geen geweldig nummer vind. Wel goed gezoningen in mijn ogen.

Ik zal eens meetikken. Op zich ook logisch dat dit bij a capella de grootste valkuil is. Je moet het nu helemaal zelf doen.

De term puls zei mij in dit geval niets. Maar ik heb weer wat geleerd!