George Adams/Don Pullen Quartet - Live at Montmartre (1986)

Live, na wat biertjes ongetwijfeld een spektakel maar op cd kan het niet overtuigen. Vaak is het gewoon teveel brutaal rammen (Pullen op die piano is niet om aan te horen) en een té snel tempo willen aannemen waardoor elke subtiliteit en poging om tot communiceren wordt platgewalst door het gejaag. De bassist speelt naar mijn idee ook niet soepel genoeg. Hij klinkt ontzettend zenuwachtig waar een Dave Holland zeker even snel zou kunnen spelen maar het zou aanvoelen als een koud kunstje. Scofield 's gitaar mengt zich verder ook slecht in het geluid. Een liveset om snel te vergeten zodus.

Mmm dat is iets dat ik Pullen vaker hoor doen. En er geen fan van moet ik zeggen.