Dana Fuchs - Bliss Avenue (2013)

Eindeloos de nieuwe Janis Joplin genoemd worden. Daar kan je alleen maar aan ten onder gaan en dat deed Dana Fuchs dan ook bijna. Ook op haar nieuwe plaat maakt Fuchs weer indruk met een grootse strot, maar laat ze ook eindelijk horen wat ze kan.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Dana Fuchs - Bliss Avenue - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Fantastisch album.
Enkel dat doen waarin je uitblinkt en daar de nadruk op leggen, namelijk haar bij tijd en wijlen schuurpapieren strot flink etaleren, mag dan wel fantastisch klinken maar kan je ook de nek omdraaien op den duur. Ik hou van haar stemgeluid en hoe ze die rasp in haar stem weet te benutten, maar eindelijk staat ze op dit album ook bij sommige nummers geheel in dienst van dat nummer in plaats van andersom. Nummers beïnvloed door andere genre's dan enkel blues en rock komen ook gedegen en mooi aan het woord en worden erg goed gebracht door haar. Ze kan dus veel meer dan alleen maar rocken. En dat is mooi om te weten. Dat voegt een extra dimensie toe aan een in mijn ogen fantastische artieste.

Fijne opvolger van "Love to beg". Wat ze daar goed deed, doet ze hier ook weer goed. Beetje bleus, rock en soul vermengt met een redelijk rauwe benadering. Fijne plaat.

Dijk van een stem dus daar ligt het niet aan maar songmateriaal is maar zozo.

Zeker niet slecht maar gewoon voldoende.