Begin 1989 was Klaus Schulze gevraagd om een openlucht concert te geven in Dresden, wat toen nog Oost Duitsland was. Klaus Schulze greep dit aanbod met beide handen aan en zo zat hij op 5 augustus 1989 in de openlucht voor bijna 7.000 mensen die de moeite hadden genomen om er live bij te zijn.
Voor dit concert had Klaus Schulze 5 stukken muziek gecomponeerd, waarvan er twee daadwerklijk werden uitgevoerd Het betreft hier de delen Dresden One en Two. De drie andere delen werden later in de studio opgenomen en toegevoegd aan dit album.
Beide delen die Klaus Schulze live speelde klinken erg spannend en ritmisch. Zodra ik me alleen op de muziek concentreer wordt ik meegenomen naar grote hoogte. Het is alleen jammer dat op sommige plaatsen de techniek Klaus Schulze in de steek liet. Hierdoor klinken er af en toe klanken die je helemaal uit je trance halen. Dit is met recht echt jammer te noemen, want hierdoor blijf ik steken op 4.5 sterren.
Na twee tracks van elk drie kwartier wilde Klaus Schulze beginnen aan zijn toegiften, maar omdat het al laat was geworden zijn deze nooit live gespeeld en zijn later in de studio opgenomen en aan dit album toegevoegd. Door dit feit is het mooie combinatie geworden van live- en studiowerk. In mijn ogen c,q. oren vullen deze elkaar mooi aan waardoor het toch een geheel is geworden om lekker op weg te drijven in een stad die ondanks de Tweede Wereldoorlog er nog mooi bijstaat. In de beide lange delen is dit gegeven mooi verwerkt. De dreiging van de bommenwerpers die boven de stad vliegen is zeer goed voelbaar en het geluid van het luchtalarm gaat door merg en been.
Ondanks het bovenstaande draai ik dit album weinig. Waardoor dit komt is een raadsel. Beide live-tracks zijn erg boeiend om naar te luisteren en de studiostukken vullen de sfeer goed aan. Wellicht komt dit door het verhaal van de stad, waardoor er bij mij mindere beelden op mijn netvlies verschijnen waarop ik op dat moment niet aan wil denken, zonder deze daadwerklijk te hebben meegemaakt. Het is daarmee een beladen stuk muziek geworden uit een hoofdstuk van de Europese geschiedenis wat toch van generatie op generatie wordt meegenomen........