Family - Fearless (1971)
mijn stem
21 stemmen
0
geplaatst: 10 april 2010, 15:02 uur
Niet slecht, maar verveeld snel. Weinig diepgang, weinig passie in de muziek..
0
geplaatst: 18 maart 2011, 19:26 uur
Begin 70' er jaren had ik dit album van Family, net als Music in a Doll's House. Nu ik hem sinds kort weer draai, besef ik dat ik het toentertijd zwaar ondergewaardeerd heb. Het is zo gevarieerd en Chappo trekt alle registers open, van gevoelig tot een dolgedraaide Urbanus. Nu zonder meer 5*.
0
geplaatst: 19 maart 2011, 17:57 uur
serendip schreef:
Begin 70' er jaren had ik dit album van Family, net als Music in a Doll's House. Nu ik hem sinds kort weer draai, besef ik dat ik het toentertijd zwaar ondergewaardeerd heb. Het is zo gevarieerd en Chappo trekt alle registers open, van gevoelig tot een dolgedraaide Urbanus. Nu zonder meer 5*.
Begin 70' er jaren had ik dit album van Family, net als Music in a Doll's House. Nu ik hem sinds kort weer draai, besef ik dat ik het toentertijd zwaar ondergewaardeerd heb. Het is zo gevarieerd en Chappo trekt alle registers open, van gevoelig tot een dolgedraaide Urbanus. Nu zonder meer 5*.
Waarom stem je dan niet??
1
geplaatst: 15 november 2018, 20:27 uur
Fearless gaat verder waar de studiokant van Anyway ophoudt: Wat meer ingetogen nummers met ( hun idee van ) een funk nummer ertussen voor de afwisseling.
Muzikaal hebben we ze in vergelijk met Anyway een behoorlijke stap voorwaarts gedaan. De chaos die altijd op de loer lag is totaal verdwenen en dat is voor het grootste gedeelte toe te schrijven aan het feit dat ze met John Wetton eindeluk weer een echte bassist in de gelederen hebben. Eentje die er ook geen probleem mee heeft af en toe eens lekker tegen Chappo in te zingen of zelfs hele stukken solo zang voor zijn rekening te nemen wat de afwisseling zekers ten goede komt.
Is dit dan gelijk de ( 2e ) wereld plaat die de band altijd al in zich had ? Nou nee, daarvoor is er toch net even te veel op veilig gespeeld. Maar als sfeergeheel werkt deze plaat wel als een trein, al hadden ze me Sat'day Barfly mogen besparen. Fearless is dan ook een groot onderdeel van de 71/72 soundtrack van mijn leven. Nuf sed !
Muzikaal hebben we ze in vergelijk met Anyway een behoorlijke stap voorwaarts gedaan. De chaos die altijd op de loer lag is totaal verdwenen en dat is voor het grootste gedeelte toe te schrijven aan het feit dat ze met John Wetton eindeluk weer een echte bassist in de gelederen hebben. Eentje die er ook geen probleem mee heeft af en toe eens lekker tegen Chappo in te zingen of zelfs hele stukken solo zang voor zijn rekening te nemen wat de afwisseling zekers ten goede komt.
Is dit dan gelijk de ( 2e ) wereld plaat die de band altijd al in zich had ? Nou nee, daarvoor is er toch net even te veel op veilig gespeeld. Maar als sfeergeheel werkt deze plaat wel als een trein, al hadden ze me Sat'day Barfly mogen besparen. Fearless is dan ook een groot onderdeel van de 71/72 soundtrack van mijn leven. Nuf sed !
* denotes required fields.
* denotes required fields.