Rob Dougan - Furious Angels (2001)

Rob Dougan werdt natuurlijk bekend door de track Clubbed to Death welke in The Matrix en vele trailers & reclames tot treurens toe werdt gebruikt.
De cd was eigenlijk een grote verrassing omdat Dougan op de meeste tracks zingt (een dubbelaar zoals hier afgebeeld is later uitgebracht met daarbij een disc instrumentals).
Eerlijkheid biedt dat de vocals enige gewenning vergen. Persoonlijk echter luister ik het album liever met vocals dan zonder.

Zijn werk laat zich misschien het best vergelijken met dat van Craig Armstrong. Alhoewel Dougan veel bombastischer te werk gaat en CA vaak veel intiemere tracks maakt valt de vergelijking (vooral met CA's Plunkett & Macleane) wel te begrijpen.

4,5* Voor de vocal versie

Wat hier van te zeggen... Dougan mailde mij eind vorige week toevallig aangaande de inhoud van een van mijn eigen sites.

Ahem daar wil ik wel meer van weten.....

Tot nu toe gaat het vooral over zijn adoratie voor Don Davis. Her en der wat kleine details die op mijn site anders overkomen dan ik bedoelde. Sommige dingen ga ik echter niet in het openbaar gooien (waar dan ook). Nog even kijken wat er verder uit dit mail contact komt.

Prachtige plaat, uitstekend geproduceerd. Met natuurlijk het inmiddels legendarische "Clubbed to Death". Zoals zoveel mensen ben ik op deze plaat gestuit na het horen van Dougan's werk in de Matrix films.

Ik heb de 1-disc versie, helaas zonder bonus track "Clubbed to Death 2", wat ook een zeer goed nummer is.

Over zijn zangkwaliteiten valt te twisten, maar ik vind dat ze er gewoon bijhoren. Het klinkt geleefd en getergd, wat past bij deze tracks.
4*

Luister enkel de instrumentale. De zang versies van Dougan heb ik allemaal 1 keer helemaal geluisterd en ben nooit van plan die nog eens te luisteren.

Ben een flinke tijd, toen ik nog een stuk jonger was dan nu, best wel een grote fan geweest van Rob Dougan. Was ook erg trots dat ik dit album in bezit had, want dat was iets wat niemand anders had. Mijn persoonlijke favoriet is I'm Not Driving Anymore, maar eigenlijk zijn alle nummers op het album gewoon goed. Ik kan mezelf alleen niet motiveren deze CD nog eens op te zetten...

Inderdaad, ik heb precies hetzelfde. Alle nummers zijn nagenoeg perfect, maar ik heb het te vaak geluisterd. Toch is het een verborgen juweeltje.

4,5*

Het prachtige "Will You Follow Me?" wordt nu gebruikt in een leuke reclame voor de Motorola RIZR Z8, veelvuldig te zien op de Engelse clipzenders.

Dougan schijnt bezig te zijn aan een nieuw album...

Deze kan ik gewoon niet meer uitzitten. Leuke nummers allemaal, maar een hele CD ervan is me iets teveel van het goeie. Stem verlaagd naar 3,0*.

clubbed to death is een pareltje, de break in het midden is echt zo mooi opgebouwd, waarbij het ook nog eens perfect in de plaat past als geheel. furious angel put uit hetzelfde vaatje, zonder dat het meer van hetzelfde is. over de rest ben ik helaas minder te spreken, en maakt ook dat deze plaat lastig uit te luisteren is. het pakt net niet genoeg, en de verwachtingen zijn door deze supertracks zo hooggespannen, dat de andere tracks al gauw in teleurstelling vervallen. jammer, maar potentie genoeg voor een eventueel vervolgalbum.

Prachtig album, zonder twijfel!
Het genre dat Rob Dougan zich eigen maakt is oninschatbaar (een crossover van hiphop, klassiek en nog tientallen andere dingen).

Verder kan ik sommige mensen deels begrijpen als ze het hele album niet meer kunnen uitluisteren. Muziek is namelijk soms niet gemakkelijk om naar te luisteren, vergt een inspanning. En dat geldt absoluut voor dit genre. Het is dus geen album om elke dag op te zetten, want je moet er op dat moment voor open staan en in de sfeer zitten. Maar als ik het opzet dan is het wel het hele album (de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik daarmee cd1 bedoel, cd2 is dan eigenlijk een herhaling zonder stem).

Tenslotte wil ik de vocale kunsten van Rob Dougan nog prijzen. Zijn grafstem zal velen enorm storen, maar in een nummer als "Nothing at all" hoor je dat zijn stembereik echt wel inorde is en dat hij een stukje kan zingen.

Ik vind die instrumentals toch echt relaxed en tof en Clubbed to Death bezorgt mij nog steeds kippevel.

Mee eens, daarom beluister ik af en toe ook maar eens een aantal nummers. Geef dit album ook een 3*. Al staan er wel hele goeie op.

Soms hebben stukken ook invloeden van Nine Inch Nails en Massive Attack.

Eindelijk ik heb dat geweldig nummer gevonden door het forum. Zonder meer zal ik dit album een draai geven. Clubbed to Death, geweldig nummer.

dat ben ik totaal met je eens Kill illuminati

Clubbed To Death, meesterlijk...
Ik wist niet dat Rob een heel album had gemaakt, danku MuMe!
Als de rest even sterk is als clubbed to death heb ik een top 10 kandidaat