Georgia Ruth - Week of Pines (2013)

Ik heb deze Folk artieste uit Wales pas gisteren ontdekt, zij brengt vrijdag een nieuwe album uit dus deze dan maar eens luisteren als opwarming. De nummers in Welsh zijn dus niet te volgen maar toch zeer genietbaar door de Keltische instrumentatie en de heldere en behoorlijk zuivere stem van Georgia Ruth. Zo te horen wordt het nieuwe album meer elektronisch en dynamischer dan dit album die meer naar sereen neigt met Pop invloeden.

Joni Mitchell met harp (en harmonium): is misschien iets te kort door de bocht maar voorlopig hou ik het hier op, bij gebrek aan een beter vergelijking.

Een goed album van deze artiest uit Wales. Ze bespeelt harp , zingt natuurlijk, schrijft zelf de liedjes. Op dit album staan 8 eigen geschreven liedjes en drie covers waaronder het van the Byrds bekende Old Blue.Een aantal nummers in het Welsh. Het is mooie folk muziek, maar treedt zo nu en dan wel bewust buiten de gebaande folk paden. Sommige nummers zijn nog redelijk traditioneel folky, maar op andere nummers gaat ze al wat meer de pop kant op. Normaal vind ik dat wel wat jammer, maar op deze plaat komt het goed tot zijn recht. De nummers zijn daardoor wat meer open, de instrumentale begeleiding is met zorg uitgekozen. Het poppy geluid wordt nergens opdringerig of oppervlakkig, het zorgt voor de nodige afwisseling. Ze heeft ook prima gastmuzikanten, die zelf ook platen uitbrengen waarop zij dan weer meespeelt.
Georgia Ruth (Williams) heeft een aangename stem, die prima past bij deze muziek. Als je haar de eerste keer hoort denk je onwillekeurig aan Kate Bush, Charlotte Greig en Vashti Bunyan.
Zo te zien, in Nederland redelijk onbekend, ook hier op Music Meter zijn er weinig stemmen uitgebracht.
Dat is jammer, want deze zangeres verdient een groter publiek en podium.