Laurie Anderson - Strange Angels (1989)

vier en een halve ster voor dit hemelse product.

Hele mooie plaat van deze dame. Het is de nu eens een plaat waar ze heel verdienstelijk op zingt. De composities zijn sterk en helder door de eenvoud
De teksten zijn(postmoderne) pareltjes

Ramon

So when you see a man who's broken
Pick him up and carry him
And when you see a woman who's broken
Put her all into your arms
Cause we don't know where we come from
We don't know what we are.

Kan ik nog meer zeggen?

Laurie Anderson bij de release van deze CD live gezien in Den Haag. Erg indrukwekkend. Prachtig album, met uitzondering van het nummer Hiawatha wat mij betreft. Ramon al absolute hoogtepunt. Bijna al het werk van Laurie vind ik de moeite waard, maar dit album draai ik nog steeds elke maand wel een keertje.

Dit vind ik een spuuglelijk album. De liedjes zijn niet aan mij besteed, dat kan natuurlijk gebeuren, maar het synthetische geluid en de foeilelijke elekronica en synths bezorgen mij een groeiend gevoel van afkeer.
Ooit dit album gekocht (samen met Mister Heartbreak), omdat de kritieken zo lovend waren, maar ik had beter eerst kunnen luisteren. Zingen kan Laurie Anderson ook al niet, al probeert ze het wel, en de galm maakt het er allemaal niet veel beter op. Onbegrijpelijk (voor mij) dat dit album zulke hoge ogen gooit, Allmusic kent zelfs 4,5 * toe.