Deze had ik ooit als echte EP. Het titelnummer is een track van Spreading The Disease en toch een beetje soft voor Anthrax. Op de B-Kant staan dan "live in de studio" versies van nummers van het debuut, die best lekker rauw zijn. Die klinken in ieder geval beter dan op het debuut zelf.
Heb de cd als combinatie met Fistful of Metal. Die lp had redelijk wat slijtage en mocht mee naar het cd-tijdperk. Het titelnummer mag er wezen, Raise Hell en God Save the Queen zijn wat minder. Het gaat me vooral om de laatste vier nummers; die zijn uitstekend.
Ik verschoot een beetje van de laatste nummers, ander geluid maar ook het atypische drumwerk dat anders zo geweldig is bij Anthrax, maar dit verklaart het een en het ander: astemblieft.
Interessant om Belladonna's zang op "Metal Thrashing Mad" te horen. Voor de rest vind ik het een leuke EP maar zeker niet essentieel voor een Anthrax collectie.
Oh, ik ga hier mensen tegen de schenen schoppen, maar ik vind Belladonna hier echt enorm gezichtsloos. Een hardrockzanger op een vroeg thrashmetalalbum. Zuiver, maar zonder karakter. Tel daar nog even een verschrikkelijke cover op van een verschrikkelijk nummer (God Save The Queen) en het feit dat ik het nieuwe materiaal ook niet bijzonder sterk vind en het eindresultaat is vooral 'meh'. Dat Belladone een beter zanger is dan Turbin, is wel hoorbaar op de twee live-versies en Panic blijft een goed nummer. Mag alleen alsnog echt een stuk beter worden.
Tussenstand:
1. Armed And Dangerous
2. Fistful Of Metal