Robert Schroeder - Computer Voice (1984)

Op het moment dat Robert Schroeder met dit albm bezig was had hij wel een vooruitziende blik hoe het nu met de computer gesteld is. Spraakherkenning is nu de normaalste zaak van de wereld op de computer. Dit gaat goed zolang men duidelijk spreekt en niet tegelijk bezig is met iets te eten...

Dit album begint met tonen die aan de ruimte doen denken, waarna iets zweverigs volgt. Het titelnummer, Computer Voice blijft wat hangen in iets wat maar niet op gang lijkt te komen. Net als ik dat gedacht heb is daar wel een verandering, maar die is te kort om deze track te redden. In orbit heeft wat weg van Alan Parsons, maar ook hier geldt dat het maar niet op gang komt. Galaxie Cygnus - A (part 2) begint wat blikkerig wat langzaam uitgroeit naar iets wat erg mooi is door de rust die er in zit.

Back to the Earth begint mooi met metaalklanken waar een spannend ritme onder zit. Het doet daardoor zijn naam eer aan. In gedachte zie ik de astronauten druk doende om een veilige landing te bewerkstelligen. Rotary Motion klinkt daardoor als een soort opluchting dat de landing is gelukt. Het heeft iets feestelijks. Liberty Island doet ruimtelijk aan. Galaxie Cygnus - A (part 5) is wel een passend eind van dit album.

Toch moet ik tot de conlussie komen dat dit album wel met de hakken over de sloot een voldoende van mij krijgt. Dit omdat er hier een daar best wel goede aanzetten te horen zijn, maar die worden net niet lekker uitgewerkt om er helemaal in op te gaan.